ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ
Η φράση «κοίτα πόσο γρήγορα το έκανε η αδελφή σου» μπορεί να μοιάζει με παρακίνηση, αλλά βάζει δύο παιδιά σε σύγκριση. Το ένα γίνεται το παράδειγμα που πρέπει να φτάσει το άλλο, ενώ οι διαφορετικές ηλικίες, ανάγκες και δυσκολίες τους μένουν στο περιθώριο.
Τα αδέλφια μοιράζονται μια οικογένεια, όχι τον ίδιο χαρακτήρα ή τον ίδιο ρυθμό ανάπτυξης. Η αποφυγή των συγκρίσεων βοηθά να μη μετατρέπεται κάθε δραστηριότητα σε διεκδίκηση της αποδοχής των γονιών.
Η παρατήρηση αφορά αυτό που έκανε το παιδί
Αν ένας μαθητής ολοκλήρωσε την εργασία του με μεγαλύτερη αυτονομία, η αναγνώριση μπορεί να αφορά αυτή την αλλαγή. Δεν χρειάζεται να προστεθεί ότι ο αδελφός του τα κατάφερε νωρίτερα.
Αν δυσκολεύεται, η συζήτηση εξετάζει πού κόλλησε και τι βοήθεια χρειάζεται. Η ταχύτητα ενός άλλου παιδιού δεν εξηγεί τη δική του δυσκολία.
Το ίδιο ισχύει έξω από το σχολείο. Οι ρόλοι του «αθλητικού», του «έξυπνου» ή του «ήσυχου» παιδιού μπορεί να στενέψουν τις επιλογές τους. Ενα παιδί χρειάζεται χώρο να δοκιμάσει κάτι που η οικογένεια έχει ήδη συνδέσει με το αδελφάκι του.
Δίκαιο δεν σημαίνει πάντα πανομοιότυπο
Ενα μικρότερο παιδί μπορεί να χρειάζεται περισσότερη βοήθεια στο ντύσιμο. Ενας έφηβος μπορεί να έχει διαφορετική ώρα επιστροφής. Οι διαφορές εξηγούνται με βάση την ηλικία και την ευθύνη, χωρίς να παρουσιάζονται ως προτίμηση προς κάποιον.
Παράλληλα, ο μεγαλύτερος δεν χρειάζεται να υποχωρεί πάντα επειδή «καταλαβαίνει». Οι δικές του ανάγκες για ησυχία, προσωπικά αντικείμενα ή χρόνο με τον γονιό παραμένουν σημαντικές.
Ο χρόνος ξεχωριστά με κάθε παιδί επιτρέπει στον ενήλικα να ακούσει θέματα που χάνονται όταν είναι όλοι μαζί. Δεν χρειάζεται να έχει μορφή εξόδου ή δαπάνης· μπορεί να είναι μια κοινή δουλειά ή μια συζήτηση χωρίς διακοπές.
Συνεργασία χωρίς υποχρεωτική ομοιότητα
Μια κοινή δραστηριότητα μπορεί να μοιράσει διαφορετικές ευθύνες ανάλογα με τις δυνατότητές τους. Δεν είναι απαραίτητο να κάνουν την ίδια ακριβώς δουλειά για να συμμετέχουν ισότιμα.
Αν έχει προηγηθεί σύγκριση που πλήγωσε ένα παιδί, ο γονιός μπορεί να την αναγνωρίσει και να αλλάξει τη διατύπωσή του. Η επόμενη κουβέντα στρέφεται στη συγκεκριμένη ανάγκη του παιδιού, χωρίς να βάζει ξανά το αδελφάκι του στη μέση.
