ΝΕΟΙ ΓΟΝΕΙΣ
Η θλίψη που επιμένει μετά τη γέννα, η απώλεια ενδιαφέροντος και η αίσθηση ότι μια μητέρα δεν μπορεί να αντεπεξέλθει χρειάζονται προσοχή. Η επιλόχεια κατάθλιψη είναι αντιμετωπίσιμη και δεν αποτελεί ένδειξη ότι ο γονιός δεν αγαπά το μωρό του.
Τις πρώτες ημέρες μετά τον τοκετό είναι συχνά τα δάκρυα, η ευαισθησία και οι διακυμάνσεις στη διάθεση. Αυτή η σύντομη περίοδος συνήθως υποχωρεί μέσα σε δύο εβδομάδες. Αν τα συμπτώματα συνεχίζονται, χειροτερεύουν ή δυσκολεύουν τη φροντίδα και τη λειτουργία της μητέρας, χρειάζεται επαγγελματική βοήθεια.
Δεν χρειάζεται να συμπληρωθούν δύο εβδομάδες όταν η κατάσταση είναι ήδη σοβαρή. Η ένταση και η ασφάλεια μετρούν από την πρώτη στιγμή.
Δεν αρχίζει πάντα αμέσως
Η κατάθλιψη μπορεί να εμφανιστεί στη διάρκεια της εγκυμοσύνης ή σε οποιοδήποτε σημείο του πρώτου χρόνου μετά τη γέννηση. Η οικογένεια δεν πρέπει να την αποκλείει επειδή οι πρώτοι μήνες κύλησαν σχετικά ομαλά.
Πιθανά σημεία είναι η επίμονη θλίψη, η ενοχή, η απελπισία, η ευερεθιστότητα, η δυσκολία συγκέντρωσης και ο ύπνος που δεν έρχεται ακόμη κι όταν υπάρχει ευκαιρία ξεκούρασης. Μπορεί να υπάρχει δυσκολία σύνδεσης με το μωρό, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι η σχέση δεν μπορεί να αναπτυχθεί.
Ο γιατρός συζητά την εικόνα συνολικά. Η εξάντληση είναι συχνή στους νέους γονείς, αλλά δεν εξηγεί αυτόματα κάθε επίμονη αλλαγή στη διάθεση.
Η συζήτηση ξεκινά με συγκεκριμένα λόγια
Η γυναίκα μπορεί να περιγράψει στον γιατρό ή στη μαία τι δυσκολεύεται να κάνει και πόσο συχνά νιώθει έτσι. Δεν χρειάζεται να έχει ήδη βρει την ονομασία του προβλήματος για να ζητήσει φροντίδα.
Η αντιμετώπιση μπορεί να περιλαμβάνει ψυχοθεραπεία, πρακτική υποστήριξη και, όπου ενδείκνυται, φάρμακα. Ο θηλασμός λαμβάνεται υπόψη στην επιλογή θεραπείας και δεν αποκλείει αυτόματα κάθε φαρμακευτική δυνατότητα.
Πατέρες και σύντροφοι μπορούν επίσης να εμφανίσουν κατάθλιψη μετά τη γέννηση. Οι δικές τους δυσκολίες χρειάζονται αξιολόγηση και δεν ακυρώνουν τις ανάγκες της μητέρας.
Η βοήθεια φαίνεται και στην πράξη
Το να αναλάβει κάποιος ένα γεύμα, δουλειές του σπιτιού ή μέρος της φροντίδας μπορεί να δώσει πραγματικό χρόνο ανάπαυσης. Η προτροπή «ξεκουράσου» χωρίς να ελευθερώνεται χρόνος δεν λύνει την καθημερινή επιβάρυνση. Η πρακτική στήριξη συμπληρώνει τη θεραπεία, δεν την αντικαθιστά.
Σκέψεις βλάβης του εαυτού ή του μωρού, σύγχυση ή ασυνήθιστες πεποιθήσεις χρειάζονται επείγουσα ιατρική εκτίμηση. Αν υπάρχει άμεσος κίνδυνος, η γυναίκα δεν μένει μόνη και το μωρό παραμένει με ασφαλή ενήλικα όσο οργανώνεται η επείγουσα βοήθεια.
