Αρχική Ψυχολογία Το «συγγνώμη» μαθαίνεται μαζί με την επανόρθωση

Το «συγγνώμη» μαθαίνεται μαζί με την επανόρθωση

Πολύχρωμα κομμάτια παζλ σε λευκή επιφάνεια.

ΣΧΕΣΕΙΣ ΠΑΙΔΙΩΝ

Οταν ένα παιδί έχει πληγώσει κάποιον, το ζητούμενο δεν είναι μόνο να πει γρήγορα «συγγνώμη». Χρειάζεται να καταλάβει τι έκανε, πώς επηρέασε τον άλλον και ποια πράξη μπορεί να βοηθήσει να διορθωθεί η κατάσταση.

Η απολογία είναι κοινωνική δεξιότητα που μαθαίνεται με καθοδήγηση και παράδειγμα. Ενα παιδί που ακόμη θυμώνει έντονα μπορεί να επαναλάβει τη λέξη για να τελειώσει η πίεση, χωρίς να έχει επεξεργαστεί τη σύγκρουση.

Πρώτα σταματά η βλάβη

Αν υπάρχει χτύπημα, προσβολή ή καταστροφή αντικειμένου, ο ενήλικας παρεμβαίνει για να το σταματήσει. Η ασφάλεια εκείνου που πληγώθηκε προηγείται της συζήτησης για τη συγγνώμη.

Μετά χρειάζεται να πέσει η ένταση. Η συζήτηση γίνεται με απλές περιγραφές της πράξης, χωρίς ταμπέλες για τον χαρακτήρα του παιδιού. Αλλο να εξηγηθεί ότι ένα σπρώξιμο πόνεσε και άλλο να χαρακτηριστεί το παιδί «κακό».

Ο ενήλικας ακούει και τις δύο πλευρές. Το να καταλάβει γιατί θύμωσε ένα παιδί δεν σημαίνει ότι δικαιολογεί το χτύπημα ή την προσβολή.

Μια συγκεκριμένη πράξη έχει νόημα

Αν, για παράδειγμα, ένα παιδί χαλάσει μια κατασκευή, μπορεί να βοηθήσει να ξαναστηθεί. Αν πάρει ένα αντικείμενο, το επιστρέφει. Αν λερώσει κάτι, συμμετέχει στο καθάρισμα με τρόπο κατάλληλο για την ηλικία του.

Αυτές είναι ενδεικτικές μορφές επανόρθωσης. Δεν επιβάλλεται μια αγκαλιά ή σωματική επαφή ως απόδειξη ότι η διαφορά λύθηκε. Το παιδί που πληγώθηκε μπορεί να χρειάζεται ακόμη απόσταση.

Μια απολογία που αναγνωρίζει την πράξη είναι πιο σαφής από μια βιαστική λέξη. Ο ενήλικας μπορεί να βοηθήσει το παιδί να τη διατυπώσει, χωρίς να του υπαγορεύει μια μεγάλη φράση που δεν καταλαβαίνει.

Και ο γονιός ζητά συγγνώμη

Οταν ο ενήλικας φωνάξει άδικα ή αθετήσει μια συμφωνία, μπορεί να αναγνωρίσει το συγκεκριμένο λάθος και να εξηγήσει πώς θα το διορθώσει. Η απολογία δεν χάνει το νόημά της επειδή προέρχεται από εκείνον που θέτει τους κανόνες.

Η συνέχεια φαίνεται στην επόμενη σύγκρουση. Αν το ίδιο πρόβλημα επανέρχεται, χρειάζεται να δουλευτούν οι τρόποι έκφρασης του θυμού, τα όρια και η οργάνωση της κατάστασης. Η επανάληψη του «συγγνώμη» δεν αντικαθιστά αυτή τη μάθηση.