ΓΟΝΕΙΣ ΚΑΙ ΠΑΙΔΙΑ
Ενα παιδί μπορεί να ανησυχεί για μια είδηση που άκουσε στο αυτοκίνητο, είδε σε μια οθόνη ή του μετέφερε ένας συμμαθητής. Για να το βοηθήσει ο γονιός, χρειάζεται πρώτα να καταλάβει ποια πληροφορία έχει φτάσει ως εκεί και τι ακριβώς το φόβισε.
Μια απλή ερώτηση για το τι άκουσε αποκαλύπτει συχνά περισσότερα από μια μεγάλη εξήγηση. Μπορεί το παιδί να έχει μπερδέψει μια μακρινή καταστροφή με τη δική του γειτονιά ή να πιστεύει ότι μια επαναλαμβανόμενη εικόνα δείχνει καινούργιο περιστατικό κάθε φορά.
Οι απαντήσεις ακολουθούν την ηλικία
Στα μικρότερα παιδιά αρκούν συνήθως λίγες, συγκεκριμένες πληροφορίες, χωρίς σκληρές λεπτομέρειες. Στα μεγαλύτερα υπάρχει περισσότερος χώρος για ερωτήσεις, έλεγχο όσων κυκλοφορούν και συζήτηση για το τι είναι επιβεβαιωμένο.
Δεν χρειάζεται ο ενήλικας να γνωρίζει τα πάντα. Μπορεί να πει καθαρά ότι μια πληροφορία δεν έχει ακόμη εξακριβωθεί. Μια βιαστική απόλυτη διαβεβαίωση μπορεί να χαθεί όταν το παιδί ακούσει κάτι διαφορετικό αργότερα.
Αν η ανησυχία αφορά τη δική του ασφάλεια, η εξήγηση γίνεται συγκεκριμένη: πού βρίσκεται το γεγονός, ποιοι ενήλικες το φροντίζουν και τι γίνεται στο δικό του σχολείο ή σπίτι. Η γεωγραφική απόσταση εξηγείται με τρόπο που καταλαβαίνει, χωρίς να θεωρείται αυτονόητη.
Η είδηση δεν χρειάζεται να παίζει συνεχώς
Η τηλεόραση που μένει ανοιχτή στο παρασκήνιο και οι διαδοχικές ειδοποιήσεις μπορούν να κρατούν το γεγονός παρόν για ώρες. Ο περιορισμός της επανάληψης δεν εμποδίζει την ενημέρωση. Δίνει χώρο στο παιδί να επανέλθει στην καθημερινότητά του.
Με έναν έφηβο, η συζήτηση μπορεί να αφορά και το πώς μια δραματική εικόνα φτάνει στον λογαριασμό του, αν γνωρίζει πότε τραβήχτηκε και αν παρουσιάζεται ως σημερινή χωρίς να είναι. Ο έλεγχος της πληροφορίας γίνεται μαζί του, χωρίς χλευασμό επειδή πίστεψε κάτι.
Οταν η ανησυχία επιμένει
Αλλαγές στον ύπνο, επίμονες ερωτήσεις για κίνδυνο, αποφυγή δραστηριοτήτων ή σωματικά ενοχλήματα δείχνουν ότι η συζήτηση χρειάζεται συνέχεια. Αν η αναστάτωση επιμένει και επηρεάζει ουσιαστικά τη ζωή του παιδιού, ζητείται κατάλληλη επαγγελματική υποστήριξη.
Η επιστροφή σε μια γνώριμη δραστηριότητα δεν ακυρώνει όσα συζητήθηκαν. Το παιδί μπορεί να συνεχίσει να παίζει ή να διαβάζει και να γνωρίζει ότι, αν προκύψει νέα ερώτηση, θα βρει έναν ενήλικα διαθέσιμο να το ακούσει.
Αλλο επιβεβαιωμένο γεγονός, άλλο υπόθεση
Ενας τίτλος, μια μαρτυρία και ένα επίσημα επιβεβαιωμένο στοιχείο δεν έχουν το ίδιο βάρος. Με ένα μεγαλύτερο παιδί, η οικογένεια μπορεί να εξετάσει ποιος μιλά, τι γνωρίζει άμεσα και τι παραμένει αδιευκρίνιστο. Η αβεβαιότητα περιγράφεται καθαρά, χωρίς να γεμίζουν τα κενά με εικασίες.
Αν μια εικόνα παρουσιάζεται χωρίς τόπο ή ημερομηνία, δεν χρειάζεται να θεωρηθεί αμέσως ψεύτικη ή σημερινή. Η αναμονή μέχρι να ελεγχθεί η προέλευσή της είναι μέρος της ενημέρωσης. Το παιδί μαθαίνει ότι μπορεί να μην προωθήσει κάτι που ακόμη δεν καταλαβαίνει.
Ο τρόπος που συζητούν οι ενήλικες
Τα παιδιά ακούν και τις συνομιλίες που δεν απευθύνονται σε αυτά. Μια δραματική πρόβλεψη που λέγεται στο τηλέφωνο μπορεί να γίνει για εκείνα βεβαιότητα, ακόμη κι αν ο ενήλικας τη θεωρούσε απλή έκφραση ανησυχίας.
Ο γονιός δεν χρειάζεται να προσποιηθεί ότι δεν στενοχωριέται. Μπορεί να αναγνωρίσει το συναίσθημά του και να εξηγήσει τι γνωρίζει πραγματικά. Αν αισθάνεται πολύ φορτισμένος για να απαντήσει, μπορεί να επιστρέψει στη συζήτηση λίγο αργότερα ή να ζητήσει βοήθεια από άλλον ενήλικα που εμπιστεύεται το παιδί. Το ζητούμενο είναι να μη μείνει μόνο του με μια ακατανόητη, τρομακτική πληροφορία.
