ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ · ΜΑΘΑΙΝΟΥΜΕ ΝΑ ΟΡΓΑΝΩΝΟΜΑΣΤΕ
Η βοήθεια στο διάβασμα μπορεί να ξεκινά από μια καλή ερώτηση. Οργανώνουμε τον χώρο, ξεκαθαρίζουμε την εκφώνηση και αφήνουμε το παιδί να δοκιμάσει, κρατώντας ανοιχτή την επικοινωνία με τον εκπαιδευτικό.
- Συμφωνούμε σε ώρα και χώρο που λειτουργούν για το παιδί.
- Ρωτάμε για τη σκέψη του πριν προσφέρουμε λύση.
- Οι επίμονες δυσκολίες συζητούνται με τον εκπαιδευτικό.
Το τετράδιο είναι ανοιχτό, αλλά το μολύβι μένει ακίνητο. «Δεν ξέρω» μπορεί να σημαίνει ότι το παιδί δεν κατάλαβε την εκφώνηση, ότι κουράστηκε ή ότι δεν ξέρει από πού να αρχίσει. Πριν ανοίξουμε εμείς το βιβλίο στη σωστή σελίδα, αξίζει να ρωτήσουμε τι ακριβώς το δυσκολεύει.
Η αρχή γίνεται πριν από την πρώτη άσκηση
Η Αμερικανική Ακαδημία Παιδιατρικής συστήνει σταθερό χώρο με τα απαραίτητα υλικά και λιγότερους περισπασμούς. Δεν υπάρχει μία σωστή ώρα για όλες τις οικογένειες. Συζητάμε ένα πρόγραμμα που αφήνει χώρο και για ξεκούραση και παιχνίδι.
Μια απλή αρχική ερώτηση είναι: «Τι έχεις σήμερα και ποιο θέλεις να ξεκινήσεις;». Το παιδί μπορεί να βάλει δίπλα στο κάθε μάθημα ένα μικρό κουτάκι. Η λίστα ανήκει στο παιδί, ακόμη κι όταν ο γονιός βοηθά να γραφτεί.
Από την έτοιμη απάντηση στην επόμενη ερώτηση
| Οταν ακούμε… | Μπορούμε να ρωτήσουμε… |
|---|---|
| «Δεν καταλαβαίνω τι ζητά» | «Ποια λέξη σε μπερδεύει; Μπορείς να πεις την οδηγία με δικά σου λόγια;» |
| «Κάν’ το εσύ» | «Ποιο είναι το πρώτο βήμα που μπορείς να δοκιμάσεις;» |
| «Τελείωσα» | «Πώς θα ελέγξεις ότι απάντησες σε ό,τι ζητούσε;» |
Οι φράσεις είναι προτάσεις για τη συζήτηση, όχι τεστ για τον γονιό. Σε μια δύσκολη ημέρα μπορεί να χρειάζεται ένα μικρό διάλειμμα και επιστροφή στην ίδια συγκεκριμένη απορία.
Ενα παράδειγμα στην παραγωγή γραπτού λόγου
Αν η εργασία ζητά να περιγράψει μια εκδρομή, δεν υπαγορεύουμε μια «ωραία» εισαγωγή. Μπορούμε να ζητήσουμε να μας πει προφορικά τρία πράγματα που θυμάται. Μετά ρωτάμε ποιο θα ήθελε να γράψει πρώτο. Οι λέξεις και οι επιλογές μένουν δικές του.
Αν ένας γονιός διορθώσει κάθε πρόταση πριν τη δει ο εκπαιδευτικός, χάνεται μια χρήσιμη εικόνα για το τι μπορεί να κάνει το παιδί μόνο του. Το είδος της υποστήριξης χρειάζεται να συμφωνεί με τον σκοπό της συγκεκριμένης εργασίας και τις οδηγίες του σχολείου.
Οταν η δυσκολία επαναλαμβάνεται
Η Ακαδημία προτείνει επικοινωνία με τον εκπαιδευτικό όταν η καθημερινή εργασία απαιτεί σταθερά ενεργή συμμετοχή του γονιού. Μεταφέρουμε παρατηρήσεις: σε ποιο σημείο σταματά, τι δοκίμασε, πόσο διαρκεί η προσπάθεια. Δεν χρειάζεται να βγάλουμε μόνοι μας συμπέρασμα για την αιτία.
«Παρατηρούμε ότι δυσκολεύεται να καταλάβει τις οδηγίες στη συγκεκριμένη ενότητα. Μπορούμε να συζητήσουμε τι βοήθεια προτείνετε στο σπίτι και τι να σημειώνει όταν δεν καταφέρνει κάτι;»
Η ολοκλήρωση μιας άσκησης δεν είναι ο μόνος στόχος. Εξίσου χρήσιμο είναι να μάθει το παιδί να αναγνωρίζει μια απορία, να ζητά κατάλληλη βοήθεια και να δοκιμάζει ξανά με τη δική του σκέψη.
