
ΨΗΦΙΑΚΗ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΤΗΤΑ
Οι κανόνες για τις οθόνες γίνονται πιο κατανοητοί όταν αφορούν όλη την οικογένεια. Ενα απλό συμφωνητικό μπορεί να δώσει χώρο στο παιχνίδι, στον ύπνο και στη συζήτηση, χωρίς καθημερινές διαπραγματεύσεις από την αρχή.
- Συμφωνούμε σε λίγους, συγκεκριμένους κανόνες.
- Δίνουμε επιλογές ανάλογα με την ηλικία.
- Το παράδειγμα των ενηλίκων είναι μέρος της συμφωνίας.
«Ακόμη πέντε λεπτά». Η ίδια φράση μπορεί να ακούγεται στο τέλος ενός παιχνιδιού, ενός βίντεο ή μιας δύσκολης ημέρας. Το ζητούμενο δεν είναι να κερδίζει κάθε φορά κάποιος τη συζήτηση. Είναι να ξέρουν όλοι τι έχει συμφωνηθεί και τι ακολουθεί όταν κλείσει η συσκευή.
Ξεκινάμε από την καθημερινότητά μας
Πριν ορίσουμε κανόνες, παρατηρούμε πότε χρησιμοποιούνται οι οθόνες: στη διαδρομή, στο φαγητό, στο διάβασμα, πριν από τον ύπνο. Ξεχωρίζουμε τη σχολική εργασία και την επικοινωνία με συγγενείς από την ψυχαγωγία. Δεν χρειάζεται κάθε χρήση να αντιμετωπίζεται με τον ίδιο τρόπο.
Η Αμερικανική Ακαδημία Παιδιατρικής προτείνει ένα οικογενειακό πλάνο προσαρμοσμένο στις ανάγκες και στις αξίες του σπιτιού. Μεταξύ των πρακτικών που περιλαμβάνει είναι οι στιγμές χωρίς συσκευές, η επιλογή ποιοτικού περιεχομένου και η απενεργοποίηση ειδοποιήσεων και αυτόματης αναπαραγωγής.
Τρεις συμφωνίες που περιγράφονται καθαρά
- Ορίζουμε πού: για παράδειγμα, αφήνουμε τις συσκευές έξω από το οικογενειακό τραπέζι.
- Ορίζουμε πότε: συμφωνούμε εκ των προτέρων για τη συγκεκριμένη δραστηριότητα και το σημείο ολοκλήρωσής της.
- Ορίζουμε τι ακολουθεί: μια κατασκευή, ένα μπάνιο, μια βόλτα ή ένα βιβλίο. Η αλλαγή γίνεται ευκολότερα κατανοητή όταν υπάρχει επόμενο βήμα.
Ενα υπόδειγμα για το ψυγείο
Η συμφωνία της οικογένειάς μας
- Στο τραπέζι κρατάμε χώρο για κουβέντα.
- Πριν ξεκινήσει ένα παιχνίδι ή βίντεο, συμφωνούμε πότε ολοκληρώνεται.
- Οταν κάτι online μας τρομάζει ή μας μπερδεύει, το λέμε σε έναν ενήλικα.
- Οι μεγάλοι αφήνουν επίσης το κινητό όταν ακούν το παιδί.
- Ξαναβλέπουμε τη συμφωνία την επόμενη Κυριακή.
Αλλες επιλογές σε κάθε ηλικία
Με ένα μικρό παιδί χρησιμοποιούμε εικόνες και μια απλή ακολουθία: παιχνίδι, αποχαιρετισμός της συσκευής, επόμενη δραστηριότητα. Με ένα παιδί δημοτικού συζητάμε ποιο περιεχόμενο επιλέγει και πώς θα ειδοποιείται πριν τελειώσει ο χρόνος. Με έναν έφηβο χρειάζεται ουσιαστική συμμετοχή στη συμφωνία, ιδιωτικότητα και σαφής συζήτηση για ασφάλεια, αγορές και επαφές.
Οταν η συμφωνία δεν τηρείται
Αντί για μια νέα τιμωρία πάνω στην ένταση, επιστρέφουμε στον κανόνα: «Το καταλαβαίνω ότι θέλεις να συνεχίσεις. Σήμερα είχαμε συμφωνήσει να σταματήσουμε εδώ». Αργότερα εξετάζουμε αν το όριο ήταν κατανοητό και εφαρμόσιμο. Η οικογενειακή συμφωνία είναι εργαλείο συνεννόησης, όχι τεστ καλής συμπεριφοράς.
Μπορούμε να αρχίσουμε με έναν μόνο κανόνα για μία εβδομάδα. Ενα μικρό βήμα που τηρείται από όλους προσφέρει πιο καθαρό σημείο εκκίνησης από έναν μακρύ κατάλογο απαγορεύσεων.


