ΠΡΩΤΕΣ ΒΟΗΘΕΙΕΣ
Οταν ένα παιδί ματώσει από τη μύτη, κάθεται όρθιο και γέρνει ελαφρά μπροστά. Το κεφάλι δεν πηγαίνει προς τα πίσω: έτσι το αίμα μπορεί να κατέβει στον λαιμό, να καταποθεί και να προκαλέσει αναγούλα ή εμετό.
Οι ρινορραγίες είναι συχνές στην παιδική ηλικία και συχνά δεν κρύβουν σοβαρό πρόβλημα. Το έντονο χρώμα και η ποσότητα που απλώνεται σε ένα χαρτί μπορεί να τρομάξουν περισσότερο από όσο αντιστοιχεί στην πραγματική απώλεια αίματος.
Πού πιέζουμε
Με τα δάχτυλα πιέζουμε σταθερά το μαλακό μέρος της μύτης, ακριβώς πάνω από τα ρουθούνια. Η πίεση κρατιέται συνεχόμενα για δέκα έως δεκαπέντε λεπτά, ενώ το παιδί αναπνέει από το στόμα.
Το συχνό άφημα για να ελέγξουμε αν σταμάτησε το αίμα μπορεί να ξαναρχίσει την αιμορραγία. Ενα χρονόμετρο βοηθά να υπολογιστεί ο πραγματικός χρόνος, ιδιαίτερα όταν ο ενήλικας είναι αναστατωμένος.
Δεν γεμίζουμε το ρουθούνι με χαρτομάντιλα ή άλλα υλικά. Ούτε ξαπλώνουμε το παιδί ανάσκελα. Η ήρεμη εξήγηση του τι κάνουμε μπορεί να το βοηθήσει να μείνει καθιστό και να συνεργαστεί.
Πότε χρειάζεται επείγουσα εκτίμηση
Αν η αιμορραγία συνεχίζεται πέρα από δέκα έως δεκαπέντε λεπτά παρά τη σταθερή πίεση, χρειάζεται επείγουσα ιατρική εκτίμηση. Το ίδιο ισχύει αν φαίνεται μεγάλη, αν το παιδί ζαλίζεται ή είναι αδύναμο, αν δυσκολεύεται να αναπνεύσει ή αν προηγήθηκε χτύπημα στο κεφάλι.
Ιατρική αξιολόγηση χρειάζεται επίσης όταν ματώσει από τη μύτη παιδί κάτω των δύο ετών ή όταν τα επεισόδια επαναλαμβάνονται. Οι συχνές ρινορραγίες δεν είναι λόγος για αυθαίρετες εξετάσεις ή συμπληρώματα χωρίς εκτίμηση του ιστορικού.
Μετά το επεισόδιο
Αφού σταματήσει, αποφεύγεται το έντονο φύσημα και το σκάλισμα της μύτης. Η επιστροφή αμέσως σε έντονο παιχνίδι μπορεί να ευνοήσει νέο επεισόδιο.
Αν οι αιμορραγίες συμβαίνουν συχνά, είναι χρήσιμο να καταγραφεί πότε εμφανίζονται και αν συνδέονται με τραυματισμό, ξηρότητα ή άλλα συμπτώματα. Οι πληροφορίες αυτές βοηθούν περισσότερο από μια γενική περιγραφή ότι η μύτη «τρέχει συνέχεια».
