Αρχική Ψυχολογία «Μη σβήσεις το φως». Ο φόβος του σκοταδιού

«Μη σβήσεις το φως». Ο φόβος του σκοταδιού

ΟΙ ΦΟΒΟΙ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ

Το δωμάτιο είναι γνώριμο την ημέρα, αλλά με σβηστό φως η σκιά μιας καρέκλας μπορεί να μοιάζει διαφορετική. Οταν ένα παιδί ζητά να μείνει η πόρτα ανοιχτή, χρειάζεται πρώτα να καταλάβουμε τι το φοβίζει. Η ηλικία, όσα είδε ή άκουσε και οι αλλαγές στην καθημερινότητά του μπορούν να επηρεάζουν τη νύχτα.

Ρωτάμε πριν δώσουμε εξήγηση

Διαλέξτε μια ήρεμη στιγμή μέσα στην ημέρα. Ρωτήστε «τι σκέφτεσαι όταν σβήνει το φως;» ή «σε ποιο σημείο του δωματίου δυσκολεύεσαι;». Αφήστε χρόνο για απάντηση. Μπορεί να φοβάται έναν ήχο, την απομάκρυνση του γονιού ή μια εικόνα από κάποιο βίντεο.

Αποφύγετε τις διαβεβαιώσεις που ακυρώνουν το συναίσθημα, όπως «σιγά το πράγμα». Μια απάντηση όπως «καταλαβαίνω ότι τρόμαξες, είμαι εδώ και θα βρούμε τι σε βοηθά» αναγνωρίζει τον φόβο και ανοίγει χώρο για λύση.

Μικρές αλλαγές στο δωμάτιο

Ενα διακριτικό φωτάκι ή μια μισάνοιχτη πόρτα μπορεί να βοηθήσει ορισμένα παιδιά. Δείτε μαζί την ημέρα τι δημιουργεί μια περίεργη σκιά και μετακινήστε, αν χρειάζεται, την καρέκλα ή το ρούχο που κρέμεται. Κρατήστε τις αλλαγές απλές και προβλέψιμες.

Πριν από τον ύπνο, μια σταθερή σειρά με πλύσιμο, ιστορία και καληνύχτα μειώνει τις συνεχείς αποφάσεις. Αν συμφωνήσετε να ξαναπεράσετε από το δωμάτιο, τηρήστε τη συμφωνία. Η προετοιμασία μπορεί να προσαρμοστεί σταδιακά, ανάλογα με το τι αντέχει το παιδί.

Οι εικόνες που ακολουθούν το παιδί στο κρεβάτι

Ενα τρομακτικό βίντεο, ένα παιχνίδι ή μια ιστορία από μεγαλύτερα παιδιά μπορεί να το απασχολεί ώρες αργότερα. Ρωτήστε τι έχει δει και εξετάστε το περιεχόμενο μαζί του. Η ηλικιακή σήμανση είναι ένα πρώτο φίλτρο, ενώ η αντίδραση του συγκεκριμένου παιδιού χρειάζεται ξεχωριστή προσοχή.

Αν ξύπνησε από εφιάλτη και θυμάται το όνειρο, προσφέρετε ηρεμία και καθησυχασμό. Στον νυχτερινό τρόμο το παιδί μπορεί να φαίνεται ξύπνιο αλλά να κοιμάται και συνήθως να μη θυμάται το επεισόδιο. Συζητήστε με τον παιδίατρο αν δεν είστε βέβαιοι τι συμβαίνει.

Πότε χρειάζεται περισσότερη υποστήριξη

Οταν ο φόβος επιμένει, περιορίζει σημαντικά τον ύπνο ή συνοδεύεται από έντονη ανησυχία και την ημέρα, ζητήστε αξιολόγηση. Σημειώστε πότε άρχισε, πόσο συχνά εμφανίζεται και τι έχει αλλάξει. Αυτές οι παρατηρήσεις βοηθούν περισσότερο από μια γενική περιγραφή ότι το παιδί «δεν θέλει να κοιμηθεί».