Αρχική Υγεία Πότε αρχίζουμε να μιλάμε για την εφηβεία;

Πότε αρχίζουμε να μιλάμε για την εφηβεία;

ΜΕΓΑΛΩΝΟΝΤΑΣ ΜΕ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ

Η συζήτηση για την εφηβεία μπορεί να αρχίσει πριν εμφανιστούν οι πρώτες αλλαγές στο σώμα. Ενα παιδί που γνωρίζει τι μπορεί να συμβεί έχει λέξεις για να ρωτήσει και ξέρει σε ποιον ενήλικα μπορεί να απευθυνθεί όταν κάτι το προβληματίσει.

Λίγες πληροφορίες κάθε φορά

Ξεκινήστε από αυτό που ρωτά ή παρατηρεί το παιδί. Μπορεί να είδε ένα προϊόν περιόδου στο μπάνιο ή να αναρωτιέται γιατί αλλάζει η φωνή ενός μεγαλύτερου αδελφού. Δώστε σύντομη, ακριβή απάντηση και ελέγξτε αν κατάλαβε ή αν θέλει περισσότερες πληροφορίες.

Χρησιμοποιήστε τις σωστές ονομασίες των μερών του σώματος και αποφύγετε υπονοούμενα που κάνουν το θέμα να φαίνεται απαγορευμένο. Αν δεν γνωρίζετε κάτι, μπορείτε να πείτε ότι θα το ελέγξετε και να επιστρέψετε στην ερώτηση.

Τι χρειάζεται να ξέρει πριν το συναντήσει

Η ανάπτυξη του στήθους, η τριχοφυΐα, η αλλαγή στη μυρωδιά του σώματος, η περίοδος και οι αλλαγές στα γεννητικά όργανα χρειάζονται απλή εξήγηση. Εξηγήστε ότι οι αλλαγές δεν αρχίζουν σε όλα τα παιδιά την ίδια στιγμή και ότι οι συγκρίσεις με συμμαθητές συχνά προκαλούν περιττή ανησυχία.

Η ενημέρωση για την περίοδο χρειάζεται να περιλαμβάνει και πρακτικά βήματα. Πού βρίσκονται τα προϊόντα, πώς χρησιμοποιούνται και ποιον μπορεί να ζητήσει το παιδί αν συμβεί στο σχολείο. Πληροφορίες για διαφορετικά σώματα βοηθούν όλα τα παιδιά να αντιμετωπίζουν τις αλλαγές με σεβασμό.

Ιδιωτικότητα που εφαρμόζεται στο σπίτι

Χτυπάμε την πόρτα πριν μπούμε και δίνουμε χώρο στο μπάνιο και στο ντύσιμο, ανάλογα με την ηλικία και τις ανάγκες υποστήριξης. Εξηγούμε ότι το παιδί μπορεί να μιλήσει σε έμπιστο ενήλικα αν ένα άγγιγμα ή μια συμπεριφορά το κάνει να αισθανθεί άβολα.

Συζητήστε πώς θα ζητήσει βοήθεια χωρίς να εκτεθεί μπροστά σε άλλους. Ενα βιβλίο κατάλληλο για την ηλικία ή μια ήρεμη κουβέντα στη διαδρομή μπορεί να είναι πιο εύκολη αρχή από μια μεγάλη, προγραμματισμένη ανακοίνωση.

Οταν μια αλλαγή ανησυχεί

Αν παρατηρήσετε πολύ πρώιμες αλλαγές, πόνο ή κάτι που δεν μπορείτε να εξηγήσετε, μιλήστε με τον παιδίατρο. Η εκτίμηση βασίζεται στο ιστορικό, στην ανάπτυξη και στην εξέταση του συγκεκριμένου παιδιού.

Για παιδιά που χρειάζονται πιο συγκεκριμένη προετοιμασία, χρησιμοποιήστε εικόνες, σταθερές λέξεις και επανάληψη σε μικρά βήματα. Το ζητούμενο είναι να μπορούν να αναγνωρίζουν τι συμβαίνει και να ζητούν υποστήριξη όταν τη χρειάζονται.