ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ
Το παιχνίδι με πλαστελίνη μπορεί να αρχίσει με μια μπάλα που πιέζεται και ξαναπλάθεται. Δεν χρειάζεται να προηγηθεί ένα δείγμα του ενήλικα ούτε να προκύψει υποχρεωτικά ένα «σωστό» αντικείμενο.
Οταν το παιδί πιέζει, κυλά και ενώνει το υλικό, χρησιμοποιεί τα δάχτυλα και τα χέρια του για διαφορετικές κινήσεις. Μπορεί να περιγράψει τι αλλάζει, να συγκρίνει κομμάτια και να δοκιμάσει μια ιδέα ξανά.
Λίγα εργαλεία αρκούν
Μια προτεινόμενη δραστηριότητα είναι να δοθούν λίγη πλαστελίνη, ένας μικρός πλάστης και ένα μεγάλο, λείο καλούπι κατάλληλο για την ηλικία. Ο ενήλικας δείχνει πώς χρησιμοποιείται ένα εργαλείο μόνο όσο χρειάζεται για ασφαλή χειρισμό.
Το παιδί μπορεί να ανοίξει το υλικό, να το τυλίξει ή να το ενώσει με δεύτερο κομμάτι. Αν το χρώμα αναμειχθεί, παρατηρούμε την αλλαγή αντί να σταματήσουμε αμέσως το παιχνίδι για να διατηρηθούν όλα «καινούργια».
Το παιδί αποφασίζει πότε τελείωσε
Η κατασκευή μπορεί να αλλάξει πολλές φορές. Μια γραμμή που ο ενήλικας βλέπει σαν φίδι μπορεί για το παιδί να είναι δρόμος. Ρωτάμε τι φτιάχνει, αν θέλει να μιλήσει γι’ αυτό, χωρίς να διορθώνουμε τη μορφή του.
Χρησιμοποιούμε υλικό κατάλληλο για την ηλικία και ελέγχουμε τη σύνθεσή του όταν υπάρχει γνωστή αλλεργία. Η πλαστελίνη δεν είναι τρόφιμο, ακόμη κι αν μια σπιτική εκδοχή περιέχει υλικά κουζίνας. Μικρά εξαρτήματα και αιχμηρά εργαλεία μένουν έξω από τη δραστηριότητα των μικρότερων παιδιών, ενώ ο ενήλικας επιβλέπει και ακολουθεί καλό πλύσιμο χεριών.
