
ΣΧΟΛΕΙΟ · ΓΡΑΦΗ
Το παιδί δεν χρειάζεται να αλλάξει το κράτημα του μολυβιού μόνο και μόνο επειδή διαφέρει από εκείνο που περιμένει ο ενήλικας. Σημασία έχει αν μπορεί να γράφει με έλεγχο, χωρίς πόνο και υπερβολική κούραση, και αν η γραφή του παραμένει αρκετά ευανάγνωστη και λειτουργική.
Η λαβή είναι ένα μέρος της γραφής. Επηρεάζουν επίσης η θέση του σώματος, το ύψος του τραπεζιού, η στήριξη του χαρτιού και η διάρκεια της εργασίας. Η συνεχής διόρθωση των δαχτύλων δεν απαντά σε όλα αυτά.
Κοιτάζουμε τι δυσκολεύει το παιδί
Παρατηρούμε αν σφίγγει πολύ το μολύβι, αν κουράζεται γρήγορα ή αν διακόπτει επειδή πονά το χέρι του. Μπορούμε να ρωτήσουμε τι αισθάνεται, αντί να συμπεράνουμε ότι απλώς δεν προσπαθεί αρκετά.
Ελέγχουμε πρώτα τα απλά: τα πόδια να στηρίζονται, το σώμα να μη γέρνει υπερβολικά και το άλλο χέρι να μπορεί να συγκρατεί το χαρτί. Μικρές παύσεις επιτρέπουν να χαλαρώσουν τα δάχτυλα όταν η εργασία κρατά περισσότερο.
Δεν πιέζουμε ένα αριστερόχειρο παιδί να αλλάξει χέρι. Η θέση του χαρτιού και του χώρου εργασίας χρειάζεται να εξυπηρετεί το χέρι που χρησιμοποιεί.
Η βοήθεια έχει συγκεκριμένο στόχο
Αν μια διαφορετική λαβή δεν εμποδίζει το παιδί, η αλλαγή της μπορεί να μην είναι απαραίτητη. Αντίθετα, επίμονος πόνος, πολύ αργή γραφή ή σημαντική δυσκολία στην τάξη χρειάζονται συζήτηση με τον εκπαιδευτικό και, όπου ενδείκνυται, αξιολόγηση από εργοθεραπευτή.
Η ίδια δυσκολία δεν φαίνεται σε κάθε εργασία
Χρήσιμη είναι και η σύγκριση διαφορετικών στιγμών της ημέρας. Μπορεί το παιδί να ζωγραφίζει άνετα για λίγο, αλλά να κουράζεται όταν πρέπει να αντιγράψει πολλές σειρές. Μπορεί να συγκεντρώνεται τόσο στο πώς κρατά το μολύβι, ώστε να δυσκολεύεται να οργανώσει αυτά που θέλει να γράψει.
Στη συζήτηση με τον εκπαιδευτικό περιγράφουμε τι συμβαίνει: μετά από πόση ώρα εμφανίζεται κούραση, σε ποιες εργασίες και αν παραπονιέται για πόνο. Η περιγραφή βοηθά περισσότερο από μια γενική ετικέτα όπως «κακή γραφή».
Η υποστήριξη μπορεί να περιλαμβάνει προσαρμογή της θέσης, διαφορετικό εργαλείο γραφής που υπάρχει ήδη διαθέσιμο ή μικρότερα διαστήματα εργασίας. Δεν χρειάζεται να δοκιμάζονται όλα ταυτόχρονα. Μια αλλαγή τη φορά επιτρέπει να παρατηρήσουμε αν πράγματι βοηθά το συγκεκριμένο παιδί.
Δεν κάνουμε τη βοήθεια νέο τεστ αντοχής, με πολλές επιπλέον σελίδες στο σπίτι. Επιστρέφουμε στην πραγματική ανάγκη: να μπορεί το παιδί να αποτυπώσει όσα σκέφτεται, χωρίς να εξαντλείται το χέρι του.
Ο στόχος μιας παρέμβασης είναι να γράφει το παιδί πιο άνετα και αποτελεσματικά. Δεν είναι να μοιάζει το χέρι του με μία και μοναδική φωτογραφία «σωστού» κρατήματος.


