
ΠΑΙΔΙΚΗ ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ
Ενα αγαπημένο αρκουδάκι, μια κούκλα ή ένα μικρό ύφασμα μπορεί να βοηθά το παιδί να αισθάνεται οικεία όταν αλλάζει περιβάλλον ή αποχωρίζεται τον γονιό. Το ότι το ζητά μαζί του δεν σημαίνει από μόνο του ότι είναι ανασφαλές ή ότι δεν μεγαλώνει.
Τέτοια αντικείμενα ονομάζονται μεταβατικά, επειδή μπορούν να στηρίξουν το πέρασμα προς μεγαλύτερη ανεξαρτησία. Η οικεία υφή και η καθημερινή τους παρουσία συνδέονται για το παιδί με φροντίδα και παρηγοριά. Δεν αποκτούν όλα τα παιδιά έναν τέτοιο δεσμό με κάποιο παιχνίδι.
Δεν το κρύβουμε για να «ξεκολλήσει»
Αν ένα παιδί θέλει το λούτρινο σε μια επίσκεψη ή στη διαδρομή προς τον παιδικό σταθμό, δεν χρειάζεται να το αποχωριστεί απότομα για να αποδείξει ότι μπορεί. Μπορούμε να συμφωνήσουμε πού θα το αφήνει όσο παίζει και πότε θα το ξαναπάρει.
Οταν υπάρχει κανόνας στον σταθμό για προσωπικά αντικείμενα, τον συζητάμε με τον εκπαιδευτικό και τον εξηγούμε συγκεκριμένα στο παιδί. Αλλο να γνωρίζει πού βρίσκεται το παιχνίδι και άλλο να διαπιστώνει ξαφνικά ότι εξαφανίστηκε.
Η ίδια πρακτική φροντίδα χρειάζεται στο πλύσιμο. Προειδοποιούμε ότι θα καθαριστεί και θα χρειαστεί χρόνο για να στεγνώσει, αντί να το αναζητά το παιδί χωρίς εξήγηση.
Αν χαθεί το παιχνίδι, αποφεύγουμε να μειώσουμε τη στενοχώρια με ένα «έλα τώρα, μόνο ένα αρκουδάκι ήταν». Μπορούμε να ψάξουμε μαζί, να εξηγήσουμε πού ρωτήσαμε και να αναγνωρίσουμε ότι του λείπει. Ενα άλλο παιχνίδι μπορεί να προσφερθεί ως επιλογή, χωρίς την απαίτηση να αγαπηθεί αμέσως με τον ίδιο τρόπο.
Ενα δεύτερο, γνώριμο αντικείμενο μπορεί να φανεί χρήσιμο όταν το πρώτο πλένεται ή λείπει. Δεν είναι βέβαιο ότι δύο ίδια παιχνίδια γίνονται αντιληπτά ως ίδια από το παιδί: η υφή, η μυρωδιά και η συνήθεια έχουν σημασία.
Η σχέση με το λούτρινο δεν εξηγεί από μόνη της κάθε δυσκολία αποχωρισμού. Αν το παιδί δυσκολεύεται πολύ σε καθημερινές καταστάσεις, συζητάμε την ίδια τη δυσκολία, αντί να θεωρούμε ότι η λύση είναι απλώς να του πάρουμε το παιχνίδι.
Η παρηγοριά συνεχίζει να χρειάζεται άνθρωπο
Το αντικείμενο μπορεί να συνοδεύει την επαφή με τον γονιό, όχι να την αντικαθιστά. Αν το παιδί στενοχωριέται, εξακολουθεί να χρειάζεται κάποιον που να ακούσει τι συνέβη.
Δεν ζητάμε από κάθε παιδί να αγαπήσει ένα συγκεκριμένο παιχνίδι ούτε βάζουμε προθεσμία για να το εγκαταλείψει. Και διατηρούμε ξεχωριστό τον κανόνα ασφαλούς ύπνου των βρεφών: μαλακά παιχνίδια και κουβέρτες δεν τοποθετούνται στον χώρο όπου κοιμάται το μωρό.


