ΠΑΙΔΙ ΚΑΙ ΔΙΑΒΗΤΗΣ
Υπολείμματα φρούτου στα δάχτυλα, μια ληγμένη ταινία ή πολύ μικρή σταγόνα αίματος μπορούν να επηρεάσουν τη μέτρηση του σακχάρου. Για μια οικογένεια που διαχειρίζεται τον διαβήτη ενός παιδιού, η σωστή χρήση του μετρητή έχει σημασία όσο και η ανάγνωση του αριθμού στην οθόνη.
Η 14η Νοεμβρίου είναι η Παγκόσμια Ημέρα Διαβήτη. Η φετινή εκστρατεία δίνει έμφαση στην έγκαιρη δράση και στην ολοκληρωμένη φροντίδα. Στην καθημερινότητα, αυτή η φροντίδα περιλαμβάνει και το να ξέρει κάθε ενήλικας που αναλαμβάνει το παιδί πώς γίνεται η μέτρηση και ποιο σχέδιο ακολουθεί μετά.
Πριν ακουμπήσει το δάχτυλο στην ταινία
Τα χέρια πλένονται και στεγνώνουν. Οι ταινίες πρέπει να είναι συμβατές με τον συγκεκριμένο μετρητή, να μην έχουν λήξει και να έχουν φυλαχθεί όπως ορίζει η συσκευασία. Το ότι μια ταινία χωρά στη συσκευή δεν σημαίνει ότι είναι κατάλληλη.
Ακολουθούμε τις οδηγίες για την ποσότητα αίματος και τον χειρισμό της συσκευής. Αν η ένδειξη φαίνεται παράξενη, ελέγχουμε τη διαδικασία και εφαρμόζουμε τις οδηγίες της διαβητολογικής ομάδας. Οταν το παιδί έχει συμπτώματα, δεν καθυστερούμε την προβλεπόμενη αντιμετώπιση περιμένοντας να λυθεί ένα τεχνικό πρόβλημα.
Ο αριθμός χρειάζεται πλαίσιο
Μια χρήσιμη καταγραφή περιλαμβάνει την ώρα και ό,τι προβλέπει το θεραπευτικό σχέδιο, όπως σχέση με γεύμα, άσκηση ή συμπτώματα. Ετσι η ομάδα που παρακολουθεί το παιδί μπορεί να συζητήσει συγκεκριμένα περιστατικά με την οικογένεια.
Οι στόχοι και οι ενέργειες για χαμηλή ή υψηλή τιμή είναι εξατομικευμένοι. Δεν αλλάζουμε μόνοι μας δόσεις ινσουλίνης από μια γενική πληροφορία στο διαδίκτυο.
Ο απλός μετρητής εξετάζει μια σταγόνα αίματος. Ο αισθητήρας συνεχούς καταγραφής μετρά τη γλυκόζη στο υγρό ανάμεσα στα κύτταρα και λειτουργεί διαφορετικά. Το σχολείο χρειάζεται το γραπτό σχέδιο του συγκεκριμένου παιδιού, ώστε οι ενήλικες να γνωρίζουν ποια συσκευή χρησιμοποιεί και πότε ζητούν βοήθεια.
