ΠΑΙΔΙΚΗ ΥΓΕΙΑ
Το παιδί που βρέχει το κρεβάτι του στον ύπνο δεν το κάνει από τεμπελιά ή πείσμα. Η νυχτερινή ενούρηση είναι συχνή, ιδιαίτερα στις μικρές ηλικίες, και η ντροπή ή η τιμωρία μπορεί να προσθέσει άγχος χωρίς να λύσει το πρόβλημα.
Πολλά παιδιά κάτω των πέντε ετών δεν έχουν ακόμη σταθερά στεγνές νύχτες. Η κατάκτηση του ελέγχου τη νύχτα δεν συμβαδίζει πάντα με την ημέρα. Η ηλικία, η πορεία του παιδιού και τυχόν άλλα συμπτώματα καθορίζουν πότε χρειάζεται διερεύνηση.
Αλλο μια συνήθεια, άλλο μια νέα αλλαγή
Αν ένα παιδί αρχίσει ξανά να βρέχει το κρεβάτι αφού είχε μείνει στεγνό για περισσότερο από έξι μήνες, αξίζει συζήτηση με τον γιατρό. Το ίδιο ισχύει όταν υπάρχουν ενοχλήματα και την ημέρα, πόνος στην ούρηση ή άλλα σημεία ασθένειας.
Εντονη δίψα, συχνή ούρηση και απώλεια βάρους χρειάζονται γρήγορη ιατρική εκτίμηση, επειδή μπορεί να σχετίζονται με διαβήτη. Η νέα ενούρηση δεν αποδίδεται αυτόματα σε άγχος επειδή συνέπεσε με αλλαγή στο σχολείο.
Η δυσκοιλιότητα μπορεί επίσης να επηρεάζει τη λειτουργία της κύστης. Ο γιατρός χρειάζεται να ξέρει και πώς ενεργείται το παιδί, όχι μόνο πόσες νύχτες βρέχει το κρεβάτι.
Το νερό δεν γίνεται τιμωρία
Το παιδί χρειάζεται αρκετά υγρά μέσα στην ημέρα και τακτική πρόσβαση στην τουαλέτα. Η προσπάθεια να μείνει στεγνό στερώντας του νερό δεν είναι η λύση.
Βοηθά μια προβλέψιμη ρουτίνα, με ούρηση πριν από τον ύπνο και εύκολη, ασφαλή πρόσβαση στην τουαλέτα τη νύχτα. Ροφήματα με καφεΐνη δεν είναι κατάλληλη επιλογή.
Το συστηματικό ξύπνημα και η μεταφορά ενός μισοκοιμισμένου παιδιού στην τουαλέτα δεν του μαθαίνουν μακροπρόθεσμα να αναγνωρίζει μόνο του την ανάγκη. Αν χρησιμοποιούνται, χρειάζεται να συζητηθεί τι εξυπηρετούν και πώς επηρεάζουν τον ύπνο του.
Ενισχύουμε πράξεις που μπορεί να ελέγξει
Η επιβράβευση μπορεί να αφορά το ότι πήγε στην τουαλέτα πριν κοιμηθεί ή ακολούθησε τη συμφωνημένη ρουτίνα. Δεν χρειάζεται να εξαρτάται από μια στεγνή νύχτα που δεν ελέγχει πλήρως.
Αδιάβροχη προστασία του στρώματος και διακριτική αλλαγή ρούχων μειώνουν την πρακτική αναστάτωση. Το θέμα δεν συζητείται μπροστά σε φίλους ή συγγενείς χωρίς λόγο.
Οταν επιμένει ή δυσκολεύει τη ζωή του παιδιού, υπάρχουν επιλογές αντιμετώπισης μετά από αξιολόγηση, όπως ειδική εκπαίδευση με συναγερμό ενούρησης ή φαρμακευτική αγωγή σε κατάλληλες περιπτώσεις. Το σχέδιο επιλέγεται μαζί με τον γιατρό και προσαρμόζεται στην οικογένεια.
