ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ
Μια παρτίδα μπορεί να τελειώσει με δάκρυα, κατηγορίες ή πιόνια στο πάτωμα. Για ένα μικρό παιδί, η ήττα δεν είναι πάντα εύκολη υπόθεση. Η στήριξη του γονιού χρειάζεται να χωρά την απογοήτευση και ταυτόχρονα να διατηρεί σαφή όρια στη συμπεριφορά.
Το παιδί μπορεί να στενοχωριέται που έχασε. Δεν μπορεί να χτυπά τον άλλον ή να καταστρέφει το παιχνίδι. Ο διαχωρισμός αυτός είναι πιο χρήσιμος από έναν χαρακτηρισμό που το παρουσιάζει συνολικά ως κακό συμπαίκτη.
Οι κανόνες συμφωνούνται πριν από την ένταση
Ενα σύντομο παιχνίδι με λίγους κανόνες είναι πιο διαχειρίσιμο από μια μεγάλη παρτίδα που απαιτεί αναμονή και σύνθετη στρατηγική. Η διάρκεια και η δυσκολία χρειάζεται να ταιριάζουν στην ηλικία και στην αντοχή του παιδιού.
Πριν αρχίσει η παρτίδα, η οικογένεια μπορεί να συμφωνήσει ότι όποιος δυσκολευτεί ζητά μια μικρή παύση. Η παύση δεν αλλάζει το αποτέλεσμα ούτε τιμωρεί εκείνον που έχασε. Επιτρέπει να ηρεμήσει χωρίς να συνεχίζεται η σύγκρουση πάνω από το ταμπλό.
Αν τα αδέλφια έχουν μεγάλη διαφορά ηλικίας, χρειάζεται παιχνίδι στο οποίο μπορούν να συμμετέχουν πραγματικά και τα δύο. Η συνεχής ήττα του μικρότερου σε μια δραστηριότητα φτιαγμένη για τον μεγαλύτερο δεν αποτελεί απαραίτητα χρήσιμη εξάσκηση.
Ο ενήλικας δείχνει πώς χάνει
Ο τρόπος που αντιδρά ο γονιός έχει σημασία. Μπορεί να παραδεχτεί ότι ήθελε να κερδίσει, να αναγνωρίσει την κίνηση του άλλου και να ολοκληρώσει την παρτίδα χωρίς ειρωνεία.
Δεν χρειάζεται κάθε παιχνίδι να μετατρέπεται σε μάθημα χαρακτήρα. Ούτε να εξασφαλίζεται μόνιμα η νίκη του παιδιού. Η χαρά της κοινής δραστηριότητας και η προσπάθεια έχουν χώρο στη συζήτηση μαζί με το τελικό σκορ.
Η επιστροφή μετά τη δυσκολία
Την ώρα που το παιδί είναι πολύ αναστατωμένο, μια μεγάλη διάλεξη για τον αθλητικό χαρακτήρα συνήθως δεν αφήνει χώρο για ακρόαση. Ο ενήλικας σταματά μια επικίνδυνη συμπεριφορά και η συζήτηση μπορεί να συνεχιστεί όταν πέσει η ένταση.
Τότε μπορεί να εξεταστεί τι δυσκόλεψε: η ήττα, ένα πείραγμα, η κούραση ή η αίσθηση ότι οι κανόνες άλλαξαν. Μια επόμενη συνάντηση μπορεί να περιλαμβάνει συνεργατικό παιχνίδι, όπου όλοι προσπαθούν για κοινό στόχο, αντί για άλλη μια μεγάλη ανταγωνιστική παρτίδα.
Αν η αντίδραση στην απογοήτευση είναι συστηματικά έντονη και σε πολλές πλευρές της καθημερινότητας, αξίζει να συζητηθεί η συνολική εικόνα του παιδιού, πέρα από το συγκεκριμένο επιτραπέζιο.
