
Το κόψιμο της πάνας είναι ένα από τα σημαντικότερα μικρά «ορόσημα» στην ανάπτυξη ενός παιδιού και, ταυτόχρονα, μια διαδικασία που συχνά προκαλεί άγχος στους γονείς. Πότε πρέπει να ξεκινήσουμε; Πόσο χρόνο χρειάζεται; Τι κάνουμε όταν το παιδί αρνείται να καθίσει στο γιογιό ή όταν, ενώ τα πήγαινε καλά, αρχίζουν ξανά τα ατυχήματα;
Η βασική αρχή είναι ότι δεν υπάρχει μία συγκεκριμένη ηλικία που να ταιριάζει σε όλα τα παιδιά. Περισσότερη σημασία από το ημερολόγιο έχει η αναπτυξιακή ετοιμότητα του παιδιού. Η εκπαίδευση τουαλέτας είναι μια δεξιότητα που κατακτάται σταδιακά και η πίεση για γρήγορο αποτέλεσμα μπορεί να κάνει τη διαδικασία δυσκολότερη.
Πότε είναι έτοιμο ένα παιδί;
Πολλά παιδιά αρχίζουν να εμφανίζουν σημάδια ετοιμότητας κάπου μεταξύ 18 μηνών και 3 ετών, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι όλα πρέπει να έχουν κόψει την πάνα μέσα σε αυτό το διάστημα.
Οι γονείς μπορούν να παρατηρούν ορισμένα σημάδια: το παιδί παραμένει στεγνό για μεγαλύτερα χρονικά διαστήματα, αντιλαμβάνεται ότι έχει λερώσει την πάνα του ή ενημερώνει πριν ή αμέσως μετά, δείχνει ενδιαφέρον για την τουαλέτα, μπορεί να κατεβάσει και να ανεβάσει σχετικά εύκολα τα ρούχα του και καταλαβαίνει απλές οδηγίες.
Ένα ακόμη σημαντικό βήμα είναι όταν το παιδί αρχίζει να αναγνωρίζει την ανάγκη για ούρηση ή κένωση και μπορεί να την επικοινωνήσει με λέξεις, χειρονομίες ή άλλον τρόπο.
Γιογιό ή κανονική τουαλέτα;
Δεν υπάρχει μία σωστή επιλογή. Κάποια παιδιά αισθάνονται μεγαλύτερη ασφάλεια με ένα μικρό γιογιό, καθώς τα πόδια τους ακουμπούν στο πάτωμα και μπορούν να το χρησιμοποιήσουν πιο ανεξάρτητα. Άλλα προτιμούν από την αρχή την κανονική τουαλέτα με ειδικό παιδικό κάθισμα.
Εάν χρησιμοποιείται η κανονική τουαλέτα, ένα σταθερό σκαλοπάτι για τη στήριξη των ποδιών μπορεί να κάνει το παιδί να αισθάνεται πιο ασφαλές και να του προσφέρει καλύτερη στάση του σώματος, ιδιαίτερα κατά την κένωση.
Πώς ξεκινάμε;
Η γνωριμία με την τουαλέτα μπορεί να γίνει χωρίς πίεση. Αρχικά το γιογιό μπορεί απλώς να βρίσκεται σε ένα σταθερό και εύκολα προσβάσιμο σημείο του σπιτιού. Το παιδί μπορεί να μάθει τι είναι και γιατί χρησιμοποιείται πριν ακόμη αφαιρεθεί η πάνα.
Όταν αρχίσει η προσπάθεια, βοηθά να δημιουργηθεί μια απλή καθημερινή ρουτίνα. Μπορεί, για παράδειγμα, να δοκιμάζει την τουαλέτα μετά το ξύπνημα, μετά τα γεύματα ή όταν εμφανίζει σημάδια ότι τη χρειάζεται.
Τα ρούχα παίζουν επίσης μεγαλύτερο ρόλο απ’ όσο φαίνεται. Παντελόνια και εσώρουχα που κατεβαίνουν εύκολα επιτρέπουν στο παιδί να αποκτήσει σταδιακά μεγαλύτερη αυτονομία.
Τα «ατυχήματα» είναι μέρος της διαδικασίας
Ένα από τα συχνότερα λάθη είναι να αντιμετωπίζεται ένα ατύχημα σαν αποτυχία. Στην πραγματικότητα, είναι αναμενόμενο κομμάτι της εκμάθησης.
Το παιδί καλείται να μάθει να αναγνωρίζει ένα σωματικό μήνυμα, να σταματά αυτό που κάνει, να πηγαίνει εγκαίρως στην τουαλέτα, να χειρίζεται τα ρούχα του και τελικά να αποκτήσει έλεγχο μιας λειτουργίας που μέχρι τότε γινόταν στην πάνα. Όλα αυτά χρειάζονται εξάσκηση.
Οι έντονες αντιδράσεις, η ντροπή ή η τιμωρία δεν βοηθούν. Πολύ πιο χρήσιμη είναι μια ήρεμη αντιμετώπιση και η ενθάρρυνση της προσπάθειας.
Και αν αρνείται εντελώς;
Υπάρχουν παιδιά που μπορεί να δείχνουν σωματικά έτοιμα, αλλά να μην θέλουν καθόλου να εγκαταλείψουν την πάνα. Η τουαλέτα μπορεί να τους φαίνεται άγνωστη, να φοβούνται ή απλώς να μην έχουν ακόμη ενδιαφέρον για τη διαδικασία.
Σε τέτοιες περιπτώσεις, μια προσωρινή παύση μπορεί να είναι προτιμότερη από μια καθημερινή «μάχη». Το κόψιμο της πάνας δεν χρειάζεται να μετατραπεί σε πεδίο αντιπαράθεσης μεταξύ γονέα και παιδιού.
Ιδιαίτερη προσοχή χρειάζεται και όταν το παιδί αποφεύγει την κένωση επειδή φοβάται την τουαλέτα ή επειδή είχε κάποια επώδυνη εμπειρία λόγω δυσκοιλιότητας. Η κατακράτηση κοπράνων μπορεί να επιδεινώσει τη δυσκοιλιότητα και να δημιουργήσει έναν δύσκολο κύκλο.
Η πάνα της νύχτας είναι διαφορετική υπόθεση
Ένα παιδί μπορεί να χρησιμοποιεί με επιτυχία την τουαλέτα όλη την ημέρα και να εξακολουθεί να χρειάζεται πάνα στον ύπνο. Ο νυχτερινός έλεγχος της κύστης δεν κατακτάται απαραίτητα ταυτόχρονα με τον ημερήσιο και συχνά χρειάζεται περισσότερο χρόνο.
Γι’ αυτό δεν υπάρχει λόγος να αντιμετωπίζεται η πάνα της νύχτας ως αποτυχία επειδή το παιδί έχει ήδη κόψει την πάνα την ημέρα.
Προσοχή στις μεγάλες αλλαγές
Η επιλογή της κατάλληλης περιόδου μπορεί να κάνει τη μετάβαση ευκολότερη. Η άφιξη ενός νέου μωρού, μια μετακόμιση, η έναρξη παιδικού σταθμού ή άλλες σημαντικές αλλαγές στη ζωή του παιδιού ενδέχεται να μην αποτελούν την καλύτερη στιγμή για να προστεθεί ακόμη μία μεγάλη απαίτηση.
Ακόμη και ένα παιδί που έχει ήδη κατακτήσει τη χρήση της τουαλέτας μπορεί περιστασιακά να παρουσιάσει πισωγύρισμα σε περιόδους αλλαγών ή στρες. Αυτό δεν σημαίνει απαραίτητα ότι «ξέχασε» όσα έμαθε.
Δεν είναι διαγωνισμός μεταξύ παιδιών
Ίσως το σημαντικότερο για τους γονείς είναι να αποφύγουν τις συγκρίσεις. Το γεγονός ότι ένα άλλο παιδί της ίδιας ηλικίας έκοψε νωρίτερα την πάνα δεν αποτελεί από μόνο του ένδειξη ότι κάτι δεν πηγαίνει καλά.
Στόχος δεν είναι να φύγει η πάνα όσο το δυνατόν γρηγορότερα, αλλά το παιδί να αποκτήσει σταδιακά έλεγχο και αυτονομία χωρίς η τουαλέτα να συνδεθεί με φόβο, πίεση ή ντροπή.
Εάν ένα παιδί δυσκολεύεται επίμονα, παρουσιάζει πόνο κατά την ούρηση ή την κένωση, έντονη δυσκοιλιότητα, ασυνήθιστα συχνά ατυχήματα ή οι γονείς ανησυχούν για την εξέλιξη της διαδικασίας, η συζήτηση με τον παιδίατρο μπορεί να βοηθήσει ώστε να αποκλειστεί κάποιο υποκείμενο πρόβλημα και να δοθούν εξατομικευμένες οδηγίες.
Απο BebeMou


