ΟΙ ΔΥΣΚΟΛΕΣ ΣΤΙΓΜΕΣ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ
Μετά από μια έντονη διαφωνία, το παιδί μπορεί να μένει σιωπηλό, να ρωτά αν οι γονείς θα χωρίσουν ή να προσπαθεί να τους συμφιλιώσει. Οσα άκουσε χρειάζονται μια ήρεμη εξήγηση από τους ενήλικες, προσαρμοσμένη στην ηλικία και στις απορίες του.
Αρχίζουμε όταν έχει πέσει η ένταση
Πριν μιλήσετε, βεβαιωθείτε ότι μπορείτε να ακούσετε χωρίς να συνεχίσετε τον καβγά. Ρωτήστε τι κατάλαβε το παιδί και τι το ανησύχησε. Μπορεί να άκουσε μόνο μια φράση από άλλο δωμάτιο και να έχει φτιάξει μια δική του εξήγηση.
Δώστε χώρο στην αντίδρασή του. Αλλο παιδί θέλει αγκαλιά, άλλο χρειάζεται χρόνο και άλλο επιμένει σε πρακτικές ερωτήσεις για το τι θα γίνει την επόμενη μέρα. Απαντήστε σε όσα μπορείτε να γνωρίζετε με βεβαιότητα.
Η ευθύνη χρειάζεται καθαρά λόγια
Μπορείτε να πείτε «μιλήσαμε με φωνές και σε τρομάξαμε. Η διαφωνία είναι δική μας ευθύνη. Εσύ δεν χρειάζεται να τη λύσεις». Αν το παιδί πιστεύει ότι προκάλεσε τον καβγά, ξεκαθαρίστε ότι οι μεγάλοι έχουν την ευθύνη του τρόπου με τον οποίο διαχειρίζονται τις διαφωνίες τους.
Ζητήστε συγγνώμη για συγκεκριμένη συμπεριφορά και εξηγήστε τι θα αλλάξετε. Το «την επόμενη φορά θα σταματήσουμε τη συζήτηση όταν ανεβαίνουν οι φωνές και θα επανέλθουμε όταν ηρεμήσουμε» χρειάζεται να φανεί και στην πράξη.
Χωρίς ρόλο διαιτητή
Αποφύγετε να ζητήσετε από το παιδί να πάρει θέση, να μεταφέρει μηνύματα ή να παρηγορήσει έναν γονιό εις βάρος του άλλου. Οι λεπτομέρειες οικονομικών ή προσωπικών συγκρούσεων χρειάζονται χώρο συζήτησης μεταξύ ενηλίκων.
Αν η διαφωνία αφορούσε κάτι που επηρεάζει την καθημερινότητά του, όπως μια αλλαγή παραλαβής, ενημερώστε το για το τελικό πρακτικό σχέδιο. Η σαφής πληροφορία βοηθά όταν έχουν ακουστεί αντικρουόμενες εκδοχές.
Οταν οι εντάσεις επαναλαμβάνονται
Αν οι καβγάδες είναι συχνοί ή το παιδί παρουσιάζει επίμονη ανησυχία, δυσκολία στον ύπνο ή αλλαγή στη συμπεριφορά, ζητήστε επαγγελματική υποστήριξη. Οι ενήλικες μπορούν να αναζητήσουν βοήθεια για την επικοινωνία τους και να συζητήσουν τις ανάγκες του παιδιού με κατάλληλο ειδικό.
Απειλές, βία ή φόβος για την ασφάλεια απαιτούν εξειδικευμένη αντιμετώπιση. Σε άμεσο κίνδυνο στην Κύπρο καλέστε το 112.
Η καθημερινή αποκατάσταση φαίνεται στις σταθερές φροντίδες και στις συμφωνίες που τηρούνται. Το παιδί χρειάζεται να βλέπει ποιοι ενήλικες το φροντίζουν και πώς μπορεί να τους μιλήσει όταν ξαναφοβηθεί.
