Είναι γεγονός πως η εφηβεία είναι μία πολύ δύσκολη μετάβαση. Το παιδί, ουσιαστικά, ξεκινά και απομακρύνεται λίγο από πρόσωπα και καταστάσεις, ώστε να βρει τον εαυτό του και να βάλει κάτω στόχους και όνειρα. Η σχέση μεταξύ γονέα και παιδιού αλλάζει ρυθμό. Το παιδί ζητά λιγότερο έλεγχο αλλά την ίδια ώρα, περισσότερη εμπιστοσύνη και ουσιαστική παρουσία.
Αυτό που χρειάζεται ως γονείς να πράξουμε, ώστε να διατηρήσουμε τον δεσμό ζωντανό, δείχνοντας σεβασμό στα όριά του και σταθερότητα στη δική μας αγάπη, είναι μικρά, απλά και καθημερινά βήματα. Πραγματικά και εφαρμόσιμα.
Να ακούμε, χωρίς να βιαζόμαστε να κρίνουμε
Ο έφηβος χρειάζεται έναν χώρο όπου μπορεί να μιλήσει χωρίς να διορθωθεί, να αμφισβητηθεί ή να «συμμαζευτεί». Όταν εμείς οι γονείς ακούμε στ’ αλήθεια και δείχνουμε την παρουσία μας, ο έφηβος – όσο κι αν δεν εκφράζεται ακούει τη φωνή μας, νιώθοντας ότι αυτή μετράει.
Χρόνος μαζί, χωρίς πρόγραμμα και πίεση
Οι βαθιές συζητήσεις και ο έλεγχος, δεν χρειάζονται πάντα. Μια βόλτα, μια κοινή δραστηριότητα, ακόμη και το να είμαστε απλώς μαζί, χωρίς λόγια, μπορεί να ανοίξει δρόμους επικοινωνίας.
Να βλέπουμε πρώτα το συναίσθημα
Ακόμη κι αν δεν συμφωνούμε με τις επιλογές του παιδιού μας, το συναίσθημα πίσω από αυτές είναι πρέπει να είναι αληθινό, να το νιώθουμε και να το δείχνουμε. Ένα απλό «βλέπω ότι σου είναι δύσκολο» ή «ίσως αν μπορούσες να μου πεις τι έγινε», ή «είμαι εδώ, ό,τι κι αν γίνει», μπορεί να χτίσουν γέφυρες εκεί που τα κηρύγματα και οι παρατηρήσεις γίνονται «πρωταγωνιστές».
Όρια που προστατεύουν και που δεν απομακρύνουν
Πρέπει να γίνει αντιληπτό πως τα όρια που βάζουμε ως γονείς στα παιδιά μας δεν είναι εμπόδιο στη σχέση αλλά ένα πλαίσιο ασφάλειας. Όταν όλα γίνονται με σεβασμό και επικοινωνία, βοηθούν τον έφηβο να νιώσει υπευθυνότητα, αντί για καταπίεση.
Αν και πολλοί θεωρούμε την εφηβεία, αιτία για να απομακρυνθούμε με το έφηβο παιδί μας, εντούτοις χρειάζεται να κατανοήσουμε ότι η μεταξύ μας σύνδεση, μεταμορφώνεται· δεν χάνεται. Οι μικρές, απλές και καθημερινές πράξεις, χωρίς πολλά λόγια, μπορούν να βοηθήσουν στο να παραμείνει ο δεσμός μας δυνατός και ζωντανός. Η παρουσία και η κατανόηση μετρούν πάνω από όλα!
Γράφει η Χριστίνα Γεωργίου
