ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ · ΣΤΗΝ ΠΟΡΤΑ ΤΟΥ ΣΤΑΘΜΟΥ
Το πρωινό αντίο μπορεί να είναι δύσκολο και για το παιδί και για τον γονιό. Μια κατανοητή ρουτίνα αποχαιρετισμού και η συνεργασία με τον φροντιστή δίνουν ένα σταθερό πλαίσιο, χωρίς υποσχέσεις ότι τα δάκρυα θα εξαφανιστούν αμέσως.
- Λέμε πότε φεύγουμε και πότε θα επιστρέψουμε.
- Κρατάμε μια μικρή, επαναλαμβανόμενη ρουτίνα αποχαιρετισμού.
- Συζητάμε με τον σταθμό πώς περνά το παιδί μετά το αντίο.
Το παιδί κρατιέται από το χέρι σας και ζητά «λίγο ακόμη». Ο χρόνος πιέζει και η σκέψη να φύγετε κρυφά μπορεί να φαίνεται δελεαστική. Μια ειλικρινής, σύντομη εξήγηση τού δίνει όμως πληροφορία για αυτό που θα ακολουθήσει.
Περιγράφουμε την επιστροφή με κατανοητό τρόπο
«Θα φύγω για τη δουλειά και θα έρθω μετά το απογευματινό σας». Χρησιμοποιούμε γεγονότα της ημέρας που γνωρίζει το παιδί και δεσμεύσεις που μπορούμε να τηρήσουμε. Αν την παραλαβή κάνει άλλος άνθρωπος, το λέμε από πριν.
Η UNICEF προτείνει εξάσκηση με μικρούς αποχωρισμούς από έναν έμπιστο φροντιστή, σταθερούς αποχαιρετισμούς και σαφή ενημέρωση για την επιστροφή. Μπορεί να βοηθήσει ένα αγαπημένο αντικείμενο, εφόσον το επιτρέπουν οι κανόνες και η ασφάλεια του σταθμού.
Ενα μικρό σενάριο για την πόρτα
- Ονομάζουμε αυτό που βλέπουμε: «Σου είναι δύσκολο να χωριστούμε τώρα».
- Λέμε το επόμενο βήμα: «Η δασκάλα σου θα σε βοηθήσει να βάλεις την τσάντα».
- Θυμίζουμε την επιστροφή: «Θα έρθω μετά το…».
- Λέμε το αντίο που έχουμε συμφωνήσει, χωρίς να ζητάμε να σταματήσει πρώτα το κλάμα.
Οι φράσεις προσαρμόζονται στην ηλικία και στην επικοινωνία του παιδιού. Μια ζωγραφισμένη ακολουθία «σπίτι–σταθμός–παραλαβή» μπορεί να γίνει οικογενειακό βοήθημα, αν ταιριάζει στο παιδί σας.
Τι ρωτάμε τον σταθμό
Η εικόνα στην πόρτα είναι μόνο ένα μέρος της ημέρας. Ζητήστε μια συγκεκριμένη ενημέρωση: ποιος το υποδέχτηκε, σε ποια δραστηριότητα συμμετείχε, αν έφαγε ή ξεκουράστηκε και τι το δυσκόλεψε. Συμφωνήστε πότε και με ποιον τρόπο θα λαμβάνετε ενημέρωση, ώστε να μην χρειάζονται συνεχείς αλλαγές προσώπων στην επικοινωνία.
Αν μια προσέγγιση δεν λειτουργεί, επανεξετάστε τη μαζί. Το «όλα τα παιδιά έτσι κάνουν» δεν απαντά σε μια συγκεκριμένη ανησυχία. Περιγράψτε τι παρατηρείτε και ζητήστε να καταλάβετε πώς υποστηρίζεται το δικό σας παιδί.
Η επανένωση δεν χρειάζεται ανάκριση
Στην παραλαβή μπορείτε να ξεκινήσετε με παρουσία και λίγη κουβέντα: «Χαίρομαι που σε βλέπω». Αργότερα, αν θέλει, ρωτήστε για μια στιγμή της ημέρας. Δεν χρειάζεται να αποδείξει ότι πέρασε καλά για να καθησυχάσει τον ενήλικα.
Αν η δυσφορία είναι έντονη, επιμένει ή επηρεάζει σημαντικά την καθημερινότητα, συζητήστε με τον παιδίατρο και τον σταθμό. Η αναζήτηση υποστήριξης δεν σημαίνει ότι κάποιος απέτυχε στον αποχωρισμό. Σημαίνει ότι χρειάζεται ένα πλάνο προσαρμοσμένο στις συγκεκριμένες ανάγκες.
