Αρχική Ψυχολογία Η αγκαλιά χρειάζεται και το «ναι» του παιδιού

Η αγκαλιά χρειάζεται και το «ναι» του παιδιού

Ενήλικη και παιδί αγκαλιάζονται σε παγκάκι

ΓΟΝΕΪΚΟΤΗΤΑ

Ενα παιδί μπορεί να χαίρεται που βλέπει έναν συγγενή και ταυτόχρονα να μη θέλει αγκαλιά εκείνη τη στιγμή. Δεν χρειάζεται να πιεστεί να φιλήσει κάποιον για να αποδείξει ότι είναι ευγενικό ή ότι τον αγαπά.

Η επιλογή αυτή είναι ένας καθημερινός τρόπος να μαθαίνει ότι έχει λόγο στη σωματική επαφή. Ο ενήλικας μπορεί να ρωτήσει πριν το αγκαλιάσει και να δεχτεί την άρνησή του χωρίς πείραγμα ή ενοχή.

Ο χαιρετισμός έχει εναλλακτικές

Το παιδί μπορεί να πει «γεια», να χαμογελάσει, να χαιρετήσει με το χέρι ή να επιλέξει άλλη μορφή επαφής με την οποία νιώθει άνετα. Οι επιλογές μπορούν να συζητηθούν πριν από μια επίσκεψη, χωρίς να στηθεί δοκιμασία μπροστά στους καλεσμένους.

Αν ένας συγγενής επιμένει, ο γονέας μπορεί να παρέμβει ήρεμα και να εξηγήσει ότι το παιδί διαλέγει πώς θα χαιρετήσει. Η ευθύνη για το όριο δεν αφήνεται αποκλειστικά σε ένα μικρό παιδί που δυσκολεύεται να αντιδράσει.

Το όριο λειτουργεί και προς τις δύο πλευρές

Το παιδί μαθαίνει επίσης να σταματά όταν κάποιος άλλος δεν θέλει αγκαλιά. Η ίδια αρχή ισχύει με αδέλφια και φίλους. Η οικειότητα δεν σημαίνει ότι ο άλλος είναι διαθέσιμος για επαφή κάθε στιγμή.

Οι αναγκαίες πράξεις φροντίδας και υγείας εξηγούνται διαφορετικά, με σεβασμό στην ιδιωτικότητα και λόγια κατάλληλα για την ηλικία. Ο σεβασμός στην επιλογή της αγκαλιάς δεν αποτελεί από μόνος του ολοκληρωμένη εκπαίδευση προστασίας, αλλά μπορεί να γίνει μέρος μιας σταθερής κουβέντας για το σώμα και τα προσωπικά όρια.