Αρχική News Νέα επιστημονική έρευνα προειδοποιεί για τους κινδύνους από τον χρόνο έκθεσης στην...

Νέα επιστημονική έρευνα προειδοποιεί για τους κινδύνους από τον χρόνο έκθεσης στην τηλεόραση των μωρών έως 24 μηνών

Αφήνετε το παιδί σας μπροστά στην τηλεόραση; Μπορεί να βλάψετε την ικανότητά του να επεξεργάζεται αισθητηριακά τον κόσμο γύρω του

Τα μωρά και τα νήπια που εκτίθενται στην παρακολούθηση τηλεόρασης ή βίντεο μπορεί να είναι πιο πιθανό να εκδηλώσουν άτυπες αισθητηριακές συμπεριφορές ή διαταραχή αισθητηριακής επεξεργασίας, όπως απεμπλοκή και αδιαφορία για δραστηριότητες, αναζήτηση πιο έντονης διέγερσης σε ένα περιβάλλον ή κατακλύζονται πιο εύκολα από αισθήσεις όπως δυνατούς ήχους ή έντονα φώτα, σύμφωνα με δεδομένα από ερευνητές στο Κολέγιο Ιατρικής του Drexel που δημοσιεύθηκαν σήμερα στο περιοδικό JAMA Pediatrics.

Σύμφωνα με τους ερευνητές, τα παιδιά που εκτέθηκαν σε μεγαλύτερη τηλεθέαση μέχρι τα δεύτερα γενέθλιά τους είχαν περισσότερες πιθανότητες να αναπτύξουν άτυπες συμπεριφορές αισθητηριακής επεξεργασίας, όπως «αναζήτηση αίσθησης» και «αποφυγή αίσθησης», καθώς και «χαμηλή εγγραφή» – μικρότερη επεξεργασία ή πιο αργή ανταπόκριση σε ερέθισμα, όπως το άκουσμα του ονόματός τους, στην ηλικία των 33 μηνών.

Οι δεξιότητες επεξεργασίας των αισθήσεων αντικατοπτρίζουν την ικανότητα του σώματος να ανταποκρίνεται αποτελεσματικά και κατάλληλα σε πληροφορίες και ερεθίσματα που λαμβάνει στα αισθητηριακά του συστήματα, όπως όταν ακούει, βλέπει, αγγίζει και γεύεται το μικρό παιδί.

Η ομάδα άντλησε δεδομένα 2011-2014 για παρακολούθηση τηλεόρασης ή DVD από μωρά και νήπια σε ηλικία 12-18 και 24 μηνών από την Εθνική Μελέτη για τα Παιδιά σε 1.471 παιδιά (50% αγόρια) σε εθνικό επίπεδο.

Τα αποτελέσματα της αισθητηριακής επεξεργασίας αξιολογήθηκαν στους 33 μήνες χρησιμοποιώντας το Αισθητηριακό Προφίλ Βρεφικού/Νηπίου (ITSP), ένα ερωτηματολόγιο που συμπληρώθηκε από γονείς/φροντιστές, σχεδιασμένο για να δώσει πληροφορίες για το πώς τα παιδιά επεξεργάζονται αυτά που βλέπουν, ακούν και μυρίζουν κ.λπ.

Οι υποκλίμακες ITSP εξετάζουν τα μοτίβα των παιδιών χαμηλής εγγραφής, αναζήτησης αίσθησης, όπως το υπερβολικό άγγιγμα ή την όσφρηση αντικειμένων, την αισθητηριακή ευαισθησία, όπως το αν είναι υπερβολικά αναστατωμένο ή ερεθισμένο από τα φώτα και τον θόρυβο, αλλά και αποφυγή αισθήσεων – ενεργά προσπαθώντας να ελέγξουν το περιβάλλον τους για να αποφύγουν πράγματα όπως το βούρτσισμα των δοντιών τους. Τα παιδιά βαθμολογούνται σε «τυπικές», «υψηλές» ή «χαμηλές» ομάδες με βάση το πόσο συχνά εμφανίζουν διάφορες συμπεριφορές που σχετίζονται με τις αισθήσεις. Οι βαθμολογίες θεωρούνταν «τυπικές» εάν ήταν εντός μιας τυπικής απόκλισης από τον μέσο όρο του κανόνα ITSP.

Οι μετρήσεις της έκθεσης στην οθόνη στους 12 μήνες βασίστηκαν στις απαντήσεις του φροντιστή στην ερώτηση: «Βλέπει το παιδί σας τηλεόραση και/ή DVD; (ναι/όχι)» και στους 18 και 24 μήνες με βάση την ερώτηση: «Πάνω από τις τελευταίες 30 ημέρες, κατά μέσο όρο, πόσες ώρες την ημέρα έβλεπε το παιδί σας τηλεόραση ή/και DVD;»

Τα ευρήματα προτείνουν:

Στους 12 μήνες, οποιαδήποτε έκθεση στην οθόνη σε σύγκριση με μη προβολή οθόνης συσχετίστηκε με 105% μεγαλύτερη πιθανότητα εμφάνισης «υψηλών» αισθητηριακών συμπεριφορών αντί για «τυπικές» αισθητηριακές συμπεριφορές που σχετίζονται με χαμηλή εγγραφή στους 33 μήνες.

Στους 18 μήνες, κάθε επιπλέον ώρα ημερήσιου χρόνου οθόνης συσχετίστηκε με 23% αυξημένες πιθανότητες εμφάνισης «υψηλών» αισθητηριακών συμπεριφορών που σχετίζονται με μεταγενέστερη αποφυγή αισθήσεων και χαμηλή εγγραφή.

Στους 24 μήνες, κάθε επιπλέον ώρα ημερήσιου χρόνου οθόνης συσχετίστηκε με 20% αυξημένες πιθανότητες αναζήτησης «υψηλής» αίσθησης, αισθητηριακής ευαισθησίας και αποφυγής αίσθησης στους 33 μήνες.

Οι ερευνητές προσάρμοσαν την ηλικία, το εάν το παιδί γεννήθηκε πρόωρα, την εκπαίδευση των φροντιστών, τη φυλή/εθνικότητα και άλλους παράγοντες, όπως πόσο συχνά το παιδί συμμετέχει σε παιχνίδι ή περπατά με τον φροντιστή.

Τα ευρήματα προστίθενται σε μια αυξανόμενη λίστα με ανησυχητικά αποτελέσματα για την υγεία και την ανάπτυξη που σχετίζονται με τον χρόνο οθόνης σε βρέφη και νήπια, συμπεριλαμβανομένης της γλωσσικής καθυστέρησης, της διαταραχής του φάσματος του αυτισμού, των προβλημάτων συμπεριφοράς, των προβλημάτων ύπνου, των προβλημάτων προσοχής και των καθυστερήσεων επίλυσης προβλημάτων.

«Αυτή η συσχέτιση θα μπορούσε να έχει σημαντικές επιπτώσεις για τη διαταραχή ελλειμματικής προσοχής υπερκινητικότητας και τον αυτισμό, καθώς η διαταραχή αισθητηριακής επεξεργασίας είναι πολύ πιο διαδεδομένη σε αυτούς τους πληθυσμούς», δήλωσε η επικεφαλής συγγραφέας Karen Heffler, MD, αναπληρώτρια καθηγήτρια Ψυχιατρικής στο Drexel’s College of Medicine. “Η επαναλαμβανόμενη συμπεριφορά, όπως αυτή που παρατηρείται στη διαταραχή του φάσματος του αυτισμού, συσχετίζεται σε μεγάλο βαθμό με την διαταραχή αισθητηριακής επεξεργασίας. Η μελλοντική εργασία μπορεί να καθορίσει εάν ο χρόνος οθόνης στην πρώιμη ζωή θα μπορούσε να τροφοδοτήσει την αισθητηριακή υπερσυνδεσιμότητα του εγκεφάλου που παρατηρείται σε διαταραχές του φάσματος του αυτισμού, όπως οι αυξημένες αποκρίσεις του εγκεφάλου σε αισθητηριακή διέγερση».

Η διαταραχή αισθητηριακής επεξεργασίας σε παιδιά με διαταραχή του φάσματος του αυτισμού (ΔΑΦ) και ΔΕΠΥ εκδηλώνεται με μια σειρά από επιβλαβείς συμπεριφορές. Σε παιδιά με ΔΑΦ, η μεγαλύτερη αναζήτηση ή η αποφυγή της αίσθησης, η αυξημένη αισθητηριακή ευαισθησία και η χαμηλή καταγραφή έχουν συσχετιστεί με ευερεθιστότητα, υπερκινητικότητα, δυσκολίες στο φαγητό και τον ύπνο, καθώς και με κοινωνικά προβλήματα. Στα παιδιά με ΔΕΠΥ, η διαταραχή αισθητηριακής επεξεργασίας συνδέεται με προβλήματα εκτελεστικής λειτουργίας, άγχος και χαμηλότερη ποιότητα ζωής.

«Λαμβάνοντας υπόψη αυτή τη σχέση μεταξύ του μεγάλου χρόνου οθόνης και μιας αυξανόμενης λίστας προβλημάτων ανάπτυξης και συμπεριφοράς, μπορεί να είναι ωφέλιμο για τα νήπια που παρουσιάζουν αυτά τα συμπτώματα να υποστούν μια περίοδο μείωσης του χρόνου οθόνης, μαζί με πρακτικές αισθητηριακής επεξεργασίας που παρέχονται από εργοθεραπευτές», είπε η Heffler.

Η Αμερικανική Ακαδημία Παιδιατρικής (AAP) αποθαρρύνει τον χρόνο οθόνης για μωρά κάτω των 18-24 μηνών. Η ζωντανή συνομιλία μέσω βίντεο θεωρείται από το AAP ότι είναι εντάξει, καθώς μπορεί να υπάρχει όφελος από την αλληλεπίδραση που συμβαίνει. Η AAP συνιστά χρονικούς περιορισμούς στη χρήση ψηφιακών μέσων για παιδιά 2 έως 5 ετών έως συνήθως όχι περισσότερο από 1 ώρα την ημέρα.

«Η εκπαίδευση και η ενημέρωση των γονέων είναι το κλειδί για την ελαχιστοποίηση, ή ελπίζουμε ακόμη και την εξάλειψη του χρόνου οθόνης σε παιδιά κάτω των δύο ετών», δήλωσε ο ανώτερος συγγραφέας David Bennett, PhD, καθηγητής Ψυχιατρικής στο Κολέγιο Ιατρικής του Drexel.

Πηγή:childit.gr