Αρχική News Γιατί η ανάγνωση παιδικών τραγουδιών και το να τραγουδάτε στα μωρά μπορεί...

Γιατί η ανάγνωση παιδικών τραγουδιών και το να τραγουδάτε στα μωρά μπορεί να τα βοηθήσει να μάθουν τη γλώσσα

Νέα έρευνα: Οι γονείς πρέπει να μιλούν στα μωρά τους χρησιμοποιώντας ομιλία τραγουδιού, όπως παιδικές ρίμες, όσο περισσότερο μπορούν.

Οι γονείς θα πρέπει να μιλούν στα μωρά τους χρησιμοποιώντας ομιλία τραγουδιού, όπως παιδικές ρίμες, όσο περισσότερο μπορούν, λένε οι ερευνητές. Αυτό συμβαίνει επειδή τα μωρά μαθαίνουν τη γλώσσα από ρυθμικές πληροφορίες, όχι φωνητικές πληροφορίες, στους πρώτους μήνες τους.

Οι φωνητικές πληροφορίες –τα μικρότερα ηχητικά στοιχεία του λόγου, που τυπικά αντιπροσωπεύονται από το αλφάβητο– θεωρούνται από πολλούς γλωσσολόγους ως το θεμέλιο της γλώσσας.

Τα νήπια διευκολύνονται να μάθουν αυτά τα μικρά ηχητικά στοιχεία και να τα προσθέσουν μαζί για να φτιάξουν λέξεις.

Αλλά μια νέα μελέτη δείχνει ότι οι φωνητικές πληροφορίες μαθαίνονται πολύ, αντίθετα, η ρυθμική ομιλία βοηθά τα μωρά να μάθουν τη γλώσσα δίνοντας έμφαση στα όρια μεμονωμένων λέξεων και είναι αποτελεσματική ακόμη και τους πρώτους μήνες της ζωής τους.

Ερευνητές από το Πανεπιστήμιο του Cambridge και το Trinity College του Δουβλίνου ερεύνησαν την ικανότητα των μωρών να επεξεργάζονται φωνητικές πληροφορίες κατά τη διάρκεια του πρώτου έτους τους.

Η μελέτη τους, που δημοσιεύτηκε πρόσφατα στο περιοδικό Nature Communications, διαπίστωσε ότι οι φωνητικές πληροφορίες δεν κωδικοποιούνταν με επιτυχία μέχρι την ηλικία των επτά μηνών και ήταν ακόμη αραιές στους 11 μήνες όταν τα μωρά άρχισαν να λένε τις πρώτες τους λέξεις.

«Η έρευνά μας δείχνει ότι οι μεμονωμένοι ήχοι της ομιλίας δεν επεξεργάζονται αξιόπιστα πριν από περίπου επτά μήνες, παρόλο που τα περισσότερα βρέφη μπορούν να αναγνωρίσουν γνωστές λέξεις μέχρι αυτό το σημείο», δήλωσε η νευροεπιστήμονας του Κέιμπριτζ, Usha Goswami.

Οι ερευνητές κατέγραψαν μοτίβα ηλεκτρικής εγκεφαλικής δραστηριότητας σε 50 βρέφη ηλικίας τεσσάρων, επτά και έντεκα μηνών, καθώς παρακολουθούσαν ένα βίντεο μιας δασκάλας δημοτικού να τραγουδά 18 ρίμες σε ένα βρέφος.

Ζώνες εγκεφαλικών κυμάτων χαμηλής συχνότητας τροφοδοτήθηκαν μέσω ενός ειδικού αλγόριθμου, ο οποίος παρήγαγε μια «ανάγνωση» των φωνολογικών πληροφοριών που κωδικοποιούνταν.

Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι η φωνητική κωδικοποίηση στα μωρά εμφανίστηκε σταδιακά κατά τη διάρκεια του πρώτου έτους της ζωής, ξεκινώντας με τους ήχους των χειλιών (π.χ. μπ για το «μπαμπά») και τους ρινικούς ήχους (π.χ. m για τη «μαμά»), με το «διάβασμα» σταδιακά να φαίνεται περισσότερο όπως αυτό των ενηλίκων.

Ο πρώτος συγγραφέας, ο καθηγητής Giovanni Di Liberto, είπε: «Αυτή είναι η πρώτη απόδειξη που έχουμε για το πώς η εγκεφαλική δραστηριότητα σχετίζεται με τις φωνητικές αλλαγές με την πάροδο του χρόνου ως απόκριση σε συνεχείς ομιλίες».

Η παρούσα μελέτη αποτελεί μέρος του έργου BabyRhythm με επικεφαλής τον Goswami, το οποίο διερευνά πώς μαθαίνεται η γλώσσα και πώς σχετίζεται με τη δυσλεξία και την αναπτυξιακή γλωσσική διαταραχή.

Η Goswami πιστεύει ότι είναι η ρυθμική πληροφορία –η έμφαση σε διαφορετικές συλλαβές των λέξεων και η άνοδος και η πτώση του τόνου– αυτό είναι το κλειδί για την εκμάθηση της γλώσσας.

Μια αδελφή μελέτη, επίσης μέρος του έργου BabyRhythm, έδειξε ότι οι πληροφορίες ρυθμικής ομιλίας επεξεργάζονταν τα μωρά σε ηλικία δύο μηνών – και οι ατομικές διαφορές προέβλεπαν μεταγενέστερα γλωσσικά αποτελέσματα.

Το πείραμα διεξήχθη επίσης με ενήλικες που έδειξαν πανομοιότυπη «ανάγνωση» του ρυθμού και των συλλαβών στα μωρά.

«Πιστεύουμε ότι οι πληροφορίες για τον ρυθμό ομιλίας είναι το κλειδί που στηρίζει την ανάπτυξη ενός γλωσσικού συστήματος που λειτουργεί καλά», είπε η Goswami.

«Οι γονείς θα πρέπει να μιλούν και να τραγουδούν στα μωρά τους όσο το δυνατόν περισσότερο ή να χρησιμοποιούν παιδική ομιλία, όπως παιδικές ρίμες, γιατί θα κάνει τη διαφορά στο γλωσσικό αποτέλεσμα», πρόσθεσε.

Η Goswami εξήγησε ότι ο ρυθμός είναι μια καθολική πτυχή κάθε γλώσσας σε όλο τον κόσμο.

«Σε όλες τις γλώσσες στις οποίες εκτίθενται τα μωρά υπάρχει μια ισχυρή δομή έμφασης με ισχυρή συλλαβή δύο φορές το δευτερόλεπτο. Είμαστε βιολογικά προγραμματισμένοι να το τονίζουμε αυτό όταν μιλάμε σε μωρά».

Η Goswami λέει ότι υπάρχει μακρά ιστορία στην προσπάθεια εξήγησης της δυσλεξίας και της αναπτυξιακής γλωσσικής διαταραχής με όρους φωνητικών προβλημάτων, αλλά ότι τα στοιχεία δεν αθροίζονται. Πιστεύει ότι οι ατομικές διαφορές στη γλώσσα των παιδιών προέρχονται από τον ρυθμό.

Πηγή:childit.gr