Η ανεξήγητη υπογονιμότητα ίσως πονά ακόμη περισσότερο από μια αρνητική μα ξεκάθαρη διάγνωση, λένε οι ειδικοί
«Όλες οι εξετάσεις σας είναι φυσιολογικές». Για πολλά ζευγάρια που προσπαθούν να αποκτήσουν παιδί, αυτή θα έπρεπε να είναι η πιο ανακουφιστική φράση. Κι όμως, όταν η εγκυμοσύνη εξακολουθεί να μην έρχεται, τα λόγια αυτά συχνά γεννούν ακόμη περισσότερα ερωτήματα. Αυτό είναι το παράδοξο στην ανεξήγητη υπογονιμότητα. Η δυσκολία στην επίτευξη εγκυμοσύνης είναι πραγματική, όμως οι εξετάσεις δεν αποκαλύπτουν κάποια σαφή αιτία. Και πολλές φορές, αυτή η έλλειψη απαντήσεων είναι πιο δύσκολη από την ίδια τη διάγνωση.
Γιατί το «όλα είναι καλά» δεν μας καθησυχάζει
Πριν ξεκινήσουν οι εξετάσεις γονιμότητας, πολλά ζευγάρια προετοιμάζονται ψυχολογικά για το ενδεχόμενο να ακούσουν μια «δύσκολη» διάγνωση. Αυτό που συνήθως δεν περιμένουν είναι ότι μπορεί να ολοκληρώσουν όλες τις εξετάσεις χωρίς να βρεθεί κάποιο πρόβλημα, αλλά και χωρίς να έχουν καταφέρει να αποκτήσουν παιδί.
Μετά από αιματολογικές εξετάσεις, υπερήχους, έλεγχο των ορμονών, εξέταση των σαλπίγγων, σπερμοδιάγραμμα κ.λπ., όλα μπορεί να φαίνονται φυσιολογικά. Κι όμως, το βασικό ερώτημα παραμένει: «Αφού όλα είναι καλά, γιατί δεν μένω έγκυος;»
Σύμφωνα με την Αμερικανική Εταιρεία Αναπαραγωγικής Ιατρικής, έως και το 30% των ζευγαριών που αντιμετωπίζουν προβλήματα γονιμότητας λαμβάνουν τελικά τη «διάγνωση»: «ανεξήγητη υπογονιμότητα».
Ο εγκέφαλος χρειάζεται απαντήσεις
Ο εγκέφαλός μας είναι φτιαγμένος για να αναζητά εξηγήσεις. Όταν συμβαίνει κάτι δυσάρεστο, προσπαθεί να βρει την αιτία, ώστε να μπορέσει να το επεξεργαστεί και να αποφασίσει ποιο θα είναι το επόμενο βήμα.
Μια συγκεκριμένη διάγνωση, όσο επώδυνη κι αν είναι, προσφέρει ένα σημείο αναφοράς. Δίνει ένα όνομα στο πρόβλημα και επιτρέπει στο ζευγάρι να επικεντρωθεί στη θεραπεία.
Στην ανεξήγητη υπογονιμότητα, όμως, αυτή η εξήγηση δεν υπάρχει. Και, σύμφωνα με έρευνες, η αβεβαιότητα μπορεί να είναι ψυχολογικά πιο επιβαρυντική ακόμη και από μια «δύσκολη» αλλά ξεκάθαρη διάγνωση.
Ο πόνος που συχνά δεν αναγνωρίζεται
Οι ψυχολόγοι χρησιμοποιούν τον όρο «αμφίσημη απώλεια» (ambiguous loss) για να περιγράψουν μια μορφή πένθους χωρίς σαφή κατάληξη. Αυτό ακριβώς συμβαίνει συχνά στην ανεξήγητη υπογονιμότητα.
Το ζευγάρι πενθεί ένα παιδί που δεν γνώρισε ποτέ, αλλά υπήρχε ήδη στα όνειρα, στα σχέδια και στις συζητήσεις του. Πενθεί την οικογένεια που φανταζόταν ότι θα δημιουργήσει, αλλά δεν ξέρει αν αυτή η απώλεια είναι οριστική ή προσωρινή.
Δεν μπορείς να αφήσεις την ελπίδα, γιατί η εγκυμοσύνη εξακολουθεί να είναι πιθανή. Ταυτόχρονα, όμως, φοβάσαι να ελπίσεις ξανά, γιατί κάθε μήνας που περνά χωρίς αποτέλεσμα φέρνει μια νέα απογοήτευση.
Κάθε αρνητικό τεστ εγκυμοσύνης, κάθε νέος κύκλος και κάθε επίσκεψη στον γιατρό χωρίς μια ξεκάθαρη απάντηση επαναφέρουν τα ίδια συναισθήματα.
Η ανεξήγητη υπογονιμότητα μοιάζει να κρατά τα ζευγάρια ανάμεσα σε δύο κόσμους: από τη μία υπάρχει η πιθανότητα ότι η εγκυμοσύνη μπορεί να συμβεί, από την άλλη η πραγματικότητα των συνεχόμενων αποτυχημένων προσπαθειών.
Αυτή η διαρκής εναλλαγή ανάμεσα στην ελπίδα και την απογοήτευση είναι εξαντλητική και δύσκολα γίνεται κατανοητή από όσους δεν την έχουν ζήσει.
Παράλληλα, όταν οι εξετάσεις δεν δίνουν απαντήσεις, πολλοί άνθρωποι αρχίζουν να ψάχνουν την αιτία στον εαυτό τους:
- «Μήπως άργησα;»
- «Μήπως φταίει το άγχος;»
- «Μήπως έκανα κάτι λάθος;»
Οι ειδικοί τονίζουν ότι αυτές οι σκέψεις είναι κοινές, όμως η απουσία μιας διάγνωσης δεν σημαίνει ότι κάποιος ευθύνεται για όσα συμβαίνουν.
Το να αναγνωρίσετε ότι αυτά τα συναισθήματα είναι φυσιολογικά δεν λύνει το πρόβλημα. Μπορεί όμως να σας βοηθήσει να δείξετε περισσότερη κατανόηση και φροντίδα στον εαυτό σας. Και όπως και έχει, η υποστήριξη των ζευγαριών δεν θα πρέπει να περιορίζεται μόνο στις ιατρικές εξετάσεις και τις θεραπευτικές επιλογές. Αλλά να περιλαμβάνει και τη φροντίδα της ψυχικής τους υγείας.
Πηγή:imommy.gr
