ΥΓΕΙΑ
Η προστασία ενός μωρού από τον αναπνευστικό συγκυτιακό ιό, τον RSV, μπορεί να αρχίσει πριν από τη γέννησή του. Το κυπριακό πλάνο για το φθινόπωρο και τον χειμώνα 2026–2027 περιλαμβάνει εμβολιασμό εγκύων στην 32η έως την 36η εβδομάδα της κύησης και προβλέπει επίσης τη διάθεση μονοκλωνικού αντισώματος για προληπτική προστασία, σύμφωνα με το σχετικό πρωτόκολλο.
Οι δύο παρεμβάσεις έχουν διαφορετικό τρόπο δράσης και διαφορετικές προϋποθέσεις. Η μία γίνεται στη μητέρα, ενώ η άλλη μπορεί να χορηγηθεί στο ίδιο το βρέφος. Η απόφαση δεν λαμβάνεται μόνο με βάση τον μήνα του ημερολογίου ή το ότι ένα παιδί θα αρχίσει παιδικό σταθμό.
Τι αλλάζει ανάμεσα στο εμβόλιο και στο αντίσωμα
Με τον εμβολιασμό στην εγκυμοσύνη επιδιώκεται η μητέρα να αναπτύξει αντισώματα, τα οποία περνούν στο μωρό πριν γεννηθεί. Ετσι μπορεί να έχει προστασία στους πρώτους μήνες της ζωής του, όταν μια λοίμωξη μπορεί να το δυσκολέψει περισσότερο.
Το μονοκλωνικό αντίσωμα χορηγεί έτοιμη, στοχευμένη προστασία. Δεν είναι εμβόλιο που εκπαιδεύει το ανοσοποιητικό με τον ίδιο τρόπο και δεν αποτελεί αγωγή για μια λοίμωξη που έχει ήδη εκδηλωθεί. Στο κυπριακό πλάνο αναφέρεται η δραστική ουσία nirsevimab.
Η ύπαρξη δύο επιλογών δεν σημαίνει ότι κάθε οικογένεια χρειάζεται να τις χρησιμοποιήσει και τις δύο. Το ιστορικό του μητρικού εμβολιασμού, ο χρόνος που μεσολάβησε μέχρι τη γέννηση και η κατάσταση του βρέφους είναι στοιχεία που εξετάζει ο γιατρός. Οι διεθνείς οδηγίες δεν μεταφέρονται αυτούσιες ως κανόνες κάλυψης στην Κύπρο.
Η συνεννόηση πριν και μετά τη γέννηση
Για μια γυναίκα που βρίσκεται στο τρίτο τρίμηνο, χρήσιμο είναι η συζήτηση με τον μαιευτήρα να συνδεθεί με την ενημέρωση του παιδιάτρου. Αν έχει γίνει εμβολιασμός, η ημερομηνία χρειάζεται να είναι διαθέσιμη όταν εκτιμηθούν οι ανάγκες του μωρού.
Αντίστοιχα, σε ένα βρέφος που γεννήθηκε πρόωρα ή έχει υποκείμενο νόσημα, η εκτίμηση γίνεται με το δικό του ιστορικό. Η απλή αναφορά ότι μια προληπτική παρέμβαση διατίθεται δεν αποδεικνύει από μόνη της ότι καλύπτεται κάθε ηλικία και κάθε περίπτωση.
Ο RSV μπορεί να προκαλέσει σοβαρή αναπνευστική νόσο στα μικρά βρέφη. Η πρόληψη μειώνει τον κίνδυνο, αλλά ένα μωρό που δυσκολεύεται να αναπνεύσει, τρέφεται πολύ λιγότερο ή παρουσιάζει παύσεις στην αναπνοή χρειάζεται άμεση ιατρική αξιολόγηση, ακόμη και αν έχει λάβει προληπτική προστασία.
