
ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΚΑΙ ΚΑΤΟΙΚΙΔΙΑ
Ενα μικρό παιδί δεν μένει μόνο με σκύλο, ακόμη κι αν το ζώο ζει χρόνια στην οικογένεια και δεν έχει δαγκώσει ποτέ. Η παρουσία ενηλίκου χρειάζεται σε όλη την αλληλεπίδραση, όχι μόνο στην πρώτη γνωριμία.
Το παιδί μπορεί να τραβήξει μια ουρά, να πλησιάσει το πρόσωπό του ή να πέσει πάνω στο ζώο χωρίς να καταλάβει τον κίνδυνο. Ο σκύλος, από την πλευρά του, μπορεί να φοβηθεί, να πονέσει ή να προσπαθήσει να απομακρυνθεί.
Δεν ενοχλούμε στο φαγητό και στον ύπνο
Μαθαίνουμε στο παιδί να αφήνει ήσυχο το ζώο όταν τρώει ή κοιμάται. Δεν παίρνει την τροφή του, δεν το στριμώχνει και δεν κυνηγά έναν σκύλο που απομακρύνεται. Ο ενήλικας παρεμβαίνει εγκαίρως, χωρίς να περιμένει να θυμηθεί το μικρό παιδί όλους τους κανόνες.
Η ήρεμη επαφή γίνεται με καθοδήγηση. Δεν βασιζόμαστε στη ράτσα ως εγγύηση ασφάλειας ούτε αντιμετωπίζουμε το κατοικίδιο σαν λούτρινο παιχνίδι.
Οταν έρχεται μωρό στο σπίτι
Η γνωριμία οργανώνεται σταδιακά, με ενήλικα που ελέγχει την κατάσταση. Το ζώο δεν έχει πρόσβαση στον χώρο όπου κοιμάται μόνο του το μωρό. Η προετοιμασία μπορεί να αρχίσει πριν από την άφιξη, ώστε οι αλλαγές στη ρουτίνα να μη γίνουν όλες μαζί.


