ΜΩΡΟ ΚΑΙ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ
Το μωρό ακούει τη φωνή του γονιού και παρατηρεί το πρόσωπό του πολύ πριν μπορέσει να απαντήσει με λέξεις. Η αλλαγή πάνας μπορεί να γίνει μια σύντομη ευκαιρία επικοινωνίας, μαζί με την απαραίτητη φροντίδα.
Ο ενήλικας περιγράφει απλά τι κάνει και αφήνει μικρές παύσεις. Ενας ήχος, μια κίνηση ή ένα βλέμμα του μωρού μπορεί να γίνει η δική του ανταπόκριση. Η συζήτηση δεν χρειάζεται συνεχή ομιλία ούτε προσπάθεια να μείνει το παιδί διαρκώς χαμογελαστό.
Πρώτα οργανώνεται η ασφαλής φροντίδα
Τα απαραίτητα υλικά βρίσκονται κοντά πριν αρχίσει η αλλαγή. Ενα στρωματάκι στο πάτωμα είναι ασφαλής επιλογή ως προς τον κίνδυνο πτώσης. Αν χρησιμοποιείται υπερυψωμένη επιφάνεια, το μωρό δεν μένει ποτέ μόνο, ούτε για λίγα δευτερόλεπτα.
Αν λείπει κάτι, ο ενήλικας παίρνει μαζί του το μωρό ή το τοποθετεί πρώτα σε ασφαλή χώρο. Η αίσθηση ότι «δεν γυρίζει ακόμη» δεν αρκεί για να απομακρυνθεί.
Ο καθαρισμός γίνεται απαλά, από μπροστά προς τα πίσω. Η πάνα αλλάζει όταν είναι βρεγμένη ή λερωμένη και ο ενήλικας πλένει τα χέρια του μετά τη φροντίδα.
Λόγια που συνδέονται με αυτό που συμβαίνει
Δεν χρειάζεται έτοιμο σενάριο. Ο γονιός μπορεί να ονομάζει την πετσέτα, τα καθαρά ρούχα ή την κίνηση που πρόκειται να κάνει. Μια γνώριμη μικρή μελωδία μπορεί επίσης να συνοδεύσει τη στιγμή.
Οταν το μωρό βγάλει έναν ήχο, ο ενήλικας μπορεί να απαντήσει και να περιμένει. Αυτή η εναλλαγή δίνει στο παιδί εμπειρία επικοινωνίας στην οποία υπάρχει χώρος και για τους δύο.
Τα σήματά του καθορίζουν τη συνέχεια. Αν στρέφει το βλέμμα αλλού ή δυσφορεί, μπορεί να χρειάζεται λιγότερα ερεθίσματα. Η ήρεμη παρουσία παραμένει σημαντική ακόμη κι όταν η αλλαγή πρέπει να τελειώσει γρήγορα.
Ο δεσμός δεν κρίνεται σε μία αλλαγή
Υπάρχουν στιγμές κόπωσης, βιασύνης ή κλάματος. Δεν χρειάζεται ο γονιός να μετατρέπει κάθε φροντίδα σε οργανωμένη δραστηριότητα για την ανάπτυξη.
