ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΗ ΖΩΗ
Το «βοήθησε λίγο» δεν λέει πάντα στο παιδί τι περιμένει ο ενήλικας. Το «βάλε μια πετσέτα σε κάθε θέση» είναι συγκεκριμένο, ολοκληρώνεται σε λίγα βήματα και δίνει μια πραγματική θέση στην προετοιμασία του γεύματος.
Οι μικρές δουλειές του σπιτιού προσαρμόζονται στην ηλικία και στις δυνατότητες του παιδιού. Το στρώσιμο και το μάζεμα του τραπεζιού περιλαμβάνονται στις ενδεικτικές δραστηριότητες για παιδιά σχολικής ηλικίας, αλλά ο ενήλικας επιλέγει κάθε φορά ποιο μέρος είναι ασφαλές.
Ξεκινάμε με ένα αντικείμενο
Μια προτεινόμενη αρχή είναι οι πετσέτες ή τα άδεια, ελαφριά μπολ. Τα καυτά σκεύη, τα βαριά αντικείμενα και τα κοφτερά μαχαίρια παραμένουν ευθύνη του ενήλικα. Η απόσταση που θα διανύσει το παιδί χρειάζεται να είναι ελεύθερη.
Στην πρώτη προσπάθεια ο γονέας δείχνει την κίνηση και παραμένει κοντά. Αν ζητήσει πολλές διαφορετικές δουλειές μαζί, το παιδί μπορεί να χάσει τη σειρά τους. Μια καινούργια ευθύνη κάθε φορά είναι πιο κατανοητή από έναν μακρύ κατάλογο.
Περιγράφουμε τη συμμετοχή
Οταν ολοκληρωθεί η δουλειά, μπορούμε να αναφέρουμε συγκεκριμένα τι έγινε: οι θέσεις έχουν πια πετσέτες και η οικογένεια μπορεί να καθίσει. Δεν χρειάζεται το παιδί να τα κάνει όλα γρήγορα ή όπως ακριβώς ο ενήλικας.
Αν ξεχάσει τη δουλειά του, η υπενθύμιση μπορεί να παραμείνει ήρεμη και σαφής. Η συμμετοχή δεν χρειάζεται να συνδέεται με ντροπή ή σύγκριση με τα αδέλφια. Αν κάτι χυθεί, ο ενήλικας βοηθά να καθαριστεί ανάλογα με τον κίνδυνο, χωρίς να ακυρώνει ολόκληρη την προσπάθεια.
