ΑΣΦΑΛΕΙΑ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ
Η σίτα κρατά έξω τα έντομα, αλλά δεν έχει σχεδιαστεί για να συγκρατεί ένα παιδί. Η προστασία από πτώση χρειάζεται κατάλληλο περιορισμό ανοίγματος ή άλλο κατάλληλο προστατευτικό, μαζί με προσεκτική διαρρύθμιση του χώρου.
Μια καρέκλα, ένας χαμηλός καναπές ή ένα τραπεζάκι δίπλα στο παράθυρο μπορεί να γίνει σκαλοπάτι. Το ότι το παιδί δεν φτάνει το χερούλι όταν στέκεται στο δάπεδο δεν σημαίνει πως δεν μπορεί να πλησιάσει το άνοιγμα.
Ο περιορισμός δεν είναι αυτοσχέδιος
Τα εξαρτήματα προστασίας πρέπει να είναι κατάλληλα για το συγκεκριμένο παράθυρο και να έχουν τοποθετηθεί σωστά. Ενα πρόχειρο εμπόδιο ή ένα αντικείμενο που κρατά το φύλλο μισάνοιχτο δεν ισοδυναμεί με ασφαλισμένο μηχανισμό.
Χρειάζεται επίσης να παραμένει δυνατή η ασφαλής έξοδος σε περίπτωση φωτιάς, όπου το παράθυρο αποτελεί οδό διαφυγής. Οι ενήλικες πρέπει να γνωρίζουν πώς ανοίγει η προστασία και πού βρίσκονται τα σχετικά κλειδιά, χωρίς να είναι προσιτά στα μικρά παιδιά.
Αλλάζουμε το περιβάλλον μαζί με το παιδί
Οταν το παιδί αρχίζει να σκαρφαλώνει, ο έλεγχος του σπιτιού χρειάζεται ανανέωση. Μετακινούμε τα έπιπλα που δίνουν πρόσβαση και δεν αφήνουμε την κούνια ή το παιδικό κρεβάτι δίπλα σε παράθυρο.
Μια προτεινόμενη πρακτική είναι να κοιτάξουν οι ενήλικες τη διαδρομή από το πάτωμα ως το άνοιγμα: τι μπορεί να συρθεί, πού πατά το παιδί και τι μπορεί να πιάσει. Η προφορική απαγόρευση από μόνη της δεν δημιουργεί φυσική προστασία.
