ΠΑΙΔΙΚΗ ΟΡΑΣΗ
Ενα παιδί που δεν διακρίνει καθαρά τον πίνακα μπορεί να θεωρεί ότι έτσι βλέπουν όλοι. Αν πλησιάζει πολύ την τηλεόραση, μισοκλείνει τα μάτια για να κοιτάξει μακριά ή δυσκολεύεται να αντιγράψει από τη θέση του, χρειάζεται έλεγχο της όρασής του.
Αυτές οι συμπεριφορές δεν αποδεικνύουν από μόνες τους μυωπία. Είναι όμως λόγοι να εξεταστεί ένα πρόβλημα που μπορεί να επηρεάζει την καθημερινότητα στην τάξη χωρίς να περιγράφεται από το παιδί ως «δεν βλέπω».
Τι αλλάζει στο μάτι
Στη μυωπία, τα αντικείμενα που βρίσκονται μακριά φαίνονται θολά, ενώ όσα είναι κοντά συνήθως διακρίνονται καθαρότερα. Το φως εστιάζεται μπροστά από τον αμφιβληστροειδή, το φωτοευαίσθητο τμήμα στο πίσω μέρος του ματιού, αντί να εστιάζεται πάνω του.
Η μυωπία μπορεί να αυξάνεται καθώς το παιδί μεγαλώνει. Το οικογενειακό ιστορικό έχει σημασία: αν ένας ή και οι δύο γονείς έχουν μυωπία, ο κίνδυνος για το παιδί είναι μεγαλύτερος. Αυτό δεν σημαίνει ότι είναι αναπόφευκτη ούτε ότι η εξέλιξή της είναι ίδια σε όλα τα παιδιά.
Στο σχολείο, για παράδειγμα, ένα παιδί μπορεί να διαβάζει άνετα το βιβλίο του αλλά να χάνει μια οδηγία που γράφτηκε στον πίνακα. Η καλή επίδοση σε μια κοντινή δραστηριότητα δεν αποκλείει τη δυσκολία στην απόσταση.
Ο χρόνος έξω έχει ξεχωριστή αξία
Η παραμονή σε εξωτερικό χώρο συνδέεται με μικρότερο κίνδυνο εμφάνισης μυωπίας. Οι οφθαλμολογικές οδηγίες ενθαρρύνουν τον τακτικό χρόνο έξω, με κατάλληλη προστασία από τον ήλιο. Δεν χρειάζεται να είναι οργανωμένη προπόνηση: το παιχνίδι στην αυλή και μια βόλτα προσθέτουν χρόνο μακριά από τη συνεχή κοντινή εργασία.
Η τεκμηρίωση είναι σαφέστερη για την καθυστέρηση της εμφάνισης της μυωπίας από ό,τι για την επιβράδυνση μιας ήδη εγκατεστημένης μυωπίας. Ο χρόνος έξω δεν αντικαθιστά τη διόρθωση και την παρακολούθηση που έχει συστήσει ο οφθαλμίατρος.
Οταν έχει ήδη βρεθεί μυωπία
Ο γιατρός εξετάζει πόσο βλέπει το παιδί, τι διόρθωση χρειάζεται και πώς αλλάζει η όρασή του στον χρόνο. Η συζήτηση για την εξέλιξη διαφέρει από την απλή επιλογή βαθμών στα γυαλιά.
Στο μεταξύ, η ενημέρωση του δασκάλου βοηθά να μην ερμηνεύεται μια δυσκολία αντιγραφής ως απροσεξία. Η θέση στην τάξη μπορεί να διευκολύνει προσωρινά, αλλά δεν αντικαθιστά την οφθαλμολογική εκτίμηση.
Η διόρθωση και η εξέλιξη είναι δύο συζητήσεις
Τα γυαλιά βοηθούν το παιδί να βλέπει καθαρά, όμως η ανάγκη για νέα συνταγή στον χρόνο χρειάζεται παρακολούθηση. Αν αλλάζουν συχνά οι βαθμοί, ο οφθαλμίατρος εξετάζει τον ρυθμό μεταβολής, την ηλικία και το ιστορικό πριν συζητήσει αν χρειάζεται κάποια πρόσθετη αντιμετώπιση.
Δεν μπορεί μια οικογένεια να συμπεράνει από τη συνταγή ενός συμμαθητή τι ταιριάζει στο δικό της παιδί. Διαφορετικές παρεμβάσεις έχουν διαφορετικές ενδείξεις και απαιτούν παρακολούθηση. Η επιλογή δεν γίνεται μόνο με βάση το πόσο γρήγορα αυξήθηκε ένας αριθμός σε μία εξέταση.
Η κοντινή δουλειά στην καθημερινότητα
Το διάβασμα, η ζωγραφική και η οθόνη έχουν κοινό στοιχείο ότι συχνά κρατούν το βλέμμα κοντά για πολλή ώρα. Τα διαλείμματα δίνουν ευκαιρία να κοιτάζει το παιδί σε απόσταση και να αλλάζει δραστηριότητα, χωρίς να αντιμετωπίζεται κάθε βιβλίο ως κίνδυνος για την όραση.
Για παράδειγμα, ένα διάλειμμα μπορεί να περιλαμβάνει κίνηση στο δωμάτιο και κοίταγμα έξω, αντί για μετάβαση από το τετράδιο σε άλλη κοντινή οθόνη. Η απόσταση ανάγνωσης και ο φωτισμός συζητούνται μαζί με τον συνολικό χρόνο κοντινής εργασίας. Αν το παιδί επιμένει να φέρνει το βιβλίο πολύ κοντά ακόμη και με τα γυαλιά, αυτή είναι πληροφορία για τον επόμενο έλεγχο.
