ΦΙΛΙΕΣ ΣΤΗΝ ΠΑΙΔΙΚΗ ΗΛΙΚΙΑ
Ενα παιδί μαθαίνει στην αυλή ότι η παρέα του πήγε σε πάρτι το Σάββατο. Γυρίζει σπίτι και λέει «μάλλον δεν με θέλουν». Για τον γονιό, η πρώτη συζήτηση είναι ευκαιρία να μάθει τι συνέβη και πώς το κατάλαβε το παιδί.
Αφήστε το παιδί να πει την ιστορία του
Το «σε στενοχώρησε που το έμαθες έτσι;» ανοίγει χώρο για κουβέντα. Μπορεί να το πείραξε ότι δεν ήταν εκεί, ότι άκουγε λεπτομέρειες μπροστά σε όλους ή ότι φοβάται πως μια φιλία άλλαξε. Αν ρωτήσουμε αμέσως ποιος φταίει, μπορεί να χάσουμε την απάντηση για το τι πραγματικά το δυσκόλεψε.
Οι προσκλήσεις σε μια ιδιωτική γιορτή μπορεί να είναι περιορισμένες. Ο γονιός μπορεί να αναγνωρίσει την απογοήτευση χωρίς να μαντέψει γιατί αποφασίστηκε η λίστα. Σε μια ήρεμη στιγμή, το παιδί μπορεί να διαλέξει αν θέλει να μιλήσει με έναν φίλο, να κανονίσει ένα δικό του παιχνίδι ή απλώς να αφήσει λίγες μέρες να περάσουν.
Πότε κοιτάμε πέρα από τη γιορτή
Αν το παιδί περιγράφει ότι συστηματικά το αφήνουν έξω από παιχνίδια, το κοροϊδεύουν όταν ζητά να συμμετάσχει ή απειλούν άλλα παιδιά για να μη συναναστρέφονται μαζί του, χρειάζεται να εξεταστεί το μοτίβο. Κρατήστε ημερομηνίες και συγκεκριμένα παραδείγματα. Μιλήστε με τον εκπαιδευτικό για όσα συμβαίνουν στο σχολείο και ρωτήστε τι βλέπει στα διαλείμματα και στις ομαδικές δραστηριότητες.
Μια επόμενη κουβέντα χωρίς ανάκριση
Επιστρέψτε στο θέμα με ερώτηση για την ημέρα του, όχι για τον αριθμό των φίλων του. Για παράδειγμα, «με ποιον ένιωσες άνετα σήμερα;». Μια δραστηριότητα που ήδη του αρέσει μπορεί να του δώσει ευκαιρίες για επαφή με παιδιά που έχουν κοινά ενδιαφέροντα. Αν η απομόνωση επιμένει και επηρεάζει τη διάθεσή του ή τη φοίτηση, συζητήστε το με το σχολείο και έναν κατάλληλο επαγγελματία.
