Όταν ένα παιδί εγκαταλείπει γρήγορα μια δραστηριότητα, η πρώτη σκέψη είναι συχνά ότι «τα παρατάει». Στην πραγματικότητα, η απώλεια ενδιαφέροντος μπορεί να κρύβει πολύ περισσότερα από μια απλή έλλειψη επιμονής.
“Μαμά θέλω να σταματήσω” ή “Μπαμπά δεν μου αρέσει πια”. Πολλοί γονείς έχουν ακούσει αυτές τις φράσεις μετά από λίγες εβδομάδες μαθημάτων χορού, προπονήσεων μπάσκετ, τένις, κολύμβησης ή κάποιας άλλης δραστηριότητας που στην αρχή ξεκίνησε με μεγάλο ενθουσιασμό.
Αγοράζουμε τον εξοπλισμό, οργανώνουμε το πρόγραμμα της οικογένειας, ενθαρρύνουμε το παιδί μας και χαιρόμαστε που βρήκε κάτι που του αρέσει. Και μετά, ξαφνικά, το ενδιαφέρον εξαφανίζεται. Η πρώτη μας αντίδραση μπορεί να είναι απογοήτευση: «Μα γιατί τα παρατάς τόσο εύκολα;» ή «Πρέπει να μάθεις να επιμένεις». Όμως πριν αποφασίσουμε αν το παιδί μας απλώς βαρέθηκε ή αν υπάρχει κάτι περισσότερο πίσω από αυτή την επιλογή, αξίζει να ακούσουμε τι προσπαθεί να μας πει.
Πριν πούμε « καλό είναι να συνεχίσεις», ας καταλάβουμε τι συμβαίνει
Η επιθυμία ενός παιδιού να σταματήσει μια δραστηριότητα μπορεί να έχει πολλές αιτίες. Μπορεί απλώς να ανακάλυψε ότι το συγκεκριμένο άθλημα ή χόμπι δεν του ταιριάζει. Και αυτό είναι μέρος της διαδικασίας μάθησης. Τα παιδιά χρειάζονται χώρο για να δοκιμάσουν διαφορετικά πράγματα μέχρι να ανακαλύψουν τι πραγματικά αγαπούν.
Υπάρχουν όμως και περιπτώσεις όπου πίσω από την επιθυμία να σταματήσει κρύβεται κάτι άλλο: φόβος αποτυχίας, άγχος, πίεση, δυσκολία στις σχέσεις με άλλα παιδιά ή η αίσθηση ότι δεν είναι «αρκετά καλό».
Ένα παιδί που λέει «δεν θέλω άλλο ποδόσφαιρο» μπορεί στην πραγματικότητα να εννοεί «νιώθω άσχημα επειδή δεν τα καταφέρνω όπως οι άλλοι». Γι’ αυτό έχει σημασία η συζήτηση. Όχι σαν ανάκριση, αλλά σαν προσπάθεια κατανόησης. Μια απλή ερώτηση όπως «Τι είναι αυτό που δεν σου αρέσει πλέον;» μπορεί να ανοίξει μια σημαντική κουβέντα.
Η επιμονή είναι σημαντική, αλλά όχι η πίεση
Οι γονείς συχνά φοβούνται ότι αν αφήσουν το παιδί να εγκαταλείψει μια δραστηριότητα, θα μάθει να τα παρατάει εύκολα στη ζωή. Η αλήθεια όμως είναι πιο σύνθετη.
Η επιμονή και η ανθεκτικότητα είναι σημαντικές δεξιότητες. Τα παιδιά χρειάζεται να μάθουν ότι δεν εγκαταλείπουμε κάτι κάθε φορά που γίνεται δύσκολο. Από την άλλη πλευρά, το να συνεχίζει ένα παιδί κάτι που του προκαλεί έντονη δυσφορία ή φόβο δεν οδηγεί πάντα σε θετικά αποτελέσματα. Ο στόχος δεν είναι να μάθει «να μην τα παρατά ποτέ», αλλά να μάθει να ξεχωρίζει πότε αξίζει να προσπαθήσει λίγο ακόμη και πότε μια επιλογή δεν του ταιριάζει.
Πρακτικές συμβουλές για τους γονείς
- Δώστε στο παιδί λόγο στην επιλογή: Όταν τα παιδιά συμμετέχουν στην απόφαση, νιώθουν μεγαλύτερη σύνδεση και ευθύνη για τη δραστηριότητα.
- Μην επιλέγετε με βάση τα δικά σας όνειρα: Μπορεί εσείς να αγαπούσατε το μπάσκετ ή τη μουσική, αλλά το παιδί σας μπορεί να έχει διαφορετικά ενδιαφέροντα και ταλέντα.
- Συμφωνήστε από πριν σε μια μικρή δέσμευση: Για μικρότερα παιδιά, ίσως είναι καλύτερο να ξεκινήσουν με έναν δοκιμαστικό κύκλο μαθημάτων αντί για μια μεγάλη χρονική δέσμευση.
- Μιλήστε για την προσπάθεια, όχι μόνο για το αποτέλεσμα: Το παιδί χρειάζεται να ακούει ότι η αξία βρίσκεται στη συμμετοχή, στη βελτίωση και στη δοκιμή νέων εμπειριών, όχι μόνο στο αν είναι το καλύτερο.
- Δώστε χρόνο πριν πάρετε μια απόφαση: Μερικές φορές η πρώτη δυσκολία είναι απλώς η φυσιολογική προσαρμογή σε κάτι καινούργιο.
Όταν η αλλαγή ενδιαφερόντων γίνεται συνεχής σε ένα παιδί
Είναι φυσιολογικό τα παιδιά να αλλάζουν γνώμη. Η παιδική ηλικία είναι περίοδος εξερεύνησης. Αν όμως ένα παιδί εγκαταλείπει συστηματικά κάθε δραστηριότητα, ειδικά όταν φαίνεται να αποφεύγει οτιδήποτε δύσκολο ή καινούργιο, ίσως αξίζει μια πιο προσεκτική συζήτηση για το τι αισθάνεται.
Μερικές φορές πίσω από την αποφυγή μπορεί να υπάρχει άγχος, χαμηλή αυτοπεποίθηση ή φόβος αποτυχίας.
Πηγή:imommy.gr
