Μέχρι πριν από λίγες ημέρες ζητούσε μακαρόνια και δεύτερη μερίδα.
Σήμερα τα κοιτάζει και λέει:
«Δεν μου αρέσουν!»
Και ο γονιός μένει να αναρωτιέται:
«Μα πώς γίνεται; Μέχρι χθες τα λάτρευε!»
Αν σου έχει συμβεί, δεν είσαι ο μόνος. Τα μικρά παιδιά μπορεί πράγματι να αρχίσουν ξαφνικά να απορρίπτουν φαγητά που μέχρι πρόσφατα έτρωγαν χωρίς κανένα πρόβλημα.
Και στις περισσότερες περιπτώσεις αυτό δεν είναι τόσο παράξενο όσο φαίνεται.
Οι προτιμήσεις τους μπορούν να αλλάξουν πολύ γρήγορα
Το CDC αναφέρει ότι όσο μεγαλώνουν τα παιδιά μπορεί να αρχίσουν να αρνούνται φαγητά που προηγουμένως τους άρεσαν ή να εμφανίσουν πιο επιλεκτική συμπεριφορά στο φαγητό.
Μπορεί για ένα διάστημα να θέλουν μόνο δύο ή τρία συγκεκριμένα φαγητά ή ακόμη και να ενοχλούνται όταν διαφορετικά τρόφιμα ακουμπούν μεταξύ τους στο πιάτο.
Τέτοιες συμπεριφορές είναι συχνές στα μικρά παιδιά και συχνά μειώνονται καθώς μεγαλώνουν.
Και η όρεξή τους δεν παραμένει ίδια
Υπάρχει ακόμη ένας λόγος που πολλές φορές αιφνιδιάζει τους γονείς.
Μετά τον πρώτο χρόνο της ζωής, ο ρυθμός ανάπτυξης ενός παιδιού επιβραδύνεται σε σχέση με τη βρεφική ηλικία. Μαζί του μπορεί να μειωθεί και η όρεξη.
Η American Academy of Pediatrics εξηγεί ότι ένα νήπιο μπορεί μία ημέρα να λατρεύει ένα συγκεκριμένο φαγητό και την επόμενη να το πετάει από το πιάτο του. Για εβδομάδες μπορεί επίσης να δείχνει έντονη προτίμηση σε ελάχιστες επιλογές.
Άρα το «δεν το θέλω πια» δεν σημαίνει απαραίτητα ότι υπάρχει κάποιο πρόβλημα.
Μπορεί ξαφνικά να το ενοχλεί η υφή ή η μυρωδιά
Τα μικρά παιδιά εξακολουθούν να εξοικειώνονται με διαφορετικές γεύσεις, μυρωδιές και υφές.
Κάτι που ένας ενήλικας θεωρεί ακριβώς το ίδιο φαγητό μπορεί για ένα παιδί να είναι διαφορετικό επειδή αυτή τη φορά είναι πιο μαλακό, πιο τραγανό, πιο ζεστό ή μυρίζει λίγο διαφορετικά.
Η American Academy of Pediatrics σημειώνει ότι νήπια και παιδιά προσχολικής ηλικίας ακόμη μαθαίνουν να διαχειρίζονται διαφορετικές υφές, μυρωδιές και γεύσεις, κάτι που μπορεί να συμβάλλει στην επιλεκτικότητα στο φαγητό.
Έτσι μπορεί να ακούσεις:
«Δεν μου αρέσει αυτή η μπανάνα.»
ενώ πριν από μία εβδομάδα έτρωγε μπανάνα καθημερινά.
Και μερικές φορές απλώς θέλει να αποφασίσει το ίδιο
Καθώς μεγαλώνει, ένα παιδί ανακαλύπτει ότι μπορεί να έχει άποψη.
Και το φαγητό είναι ένας από τους λίγους τομείς όπου μπορεί πολύ εύκολα να πει:
«Όχι.»
Ο γονιός αποφασίζει τι θα μπει στο πιάτο.
Το παιδί όμως μπορεί να αποφασίσει αν θα ανοίξει το στόμα του.
Γι’ αυτό το τραπέζι μπορεί πολύ εύκολα να μετατραπεί σε μάχη, ιδιαίτερα όταν οι ενήλικες αγχώνονται και αρχίζουν τα:
«Μόνο μία μπουκιά.»
«Φάε το και μετά θα σου δώσω γλυκό.»
«Αφού σου αρέσει!»
Το να το πιέσουμε συνήθως δεν βοηθά
Η American Academy of Pediatrics συμβουλεύει να αποφεύγεται η πίεση ή η τιμωρία επειδή ένα παιδί δεν έφαγε κάτι. Η πίεση μπορεί να κάνει το παιδί να αντιπαθήσει ακόμη περισσότερο ένα φαγητό.
Αντίστοιχα, το NHS συνιστά στους γονείς να παραμένουν ήρεμοι όταν ένα παιδί απορρίπτει ένα τρόφιμο και απλώς να το ξαναπροσφέρουν κάποια άλλη στιγμή.
Δηλαδή να σταματήσουμε να του το δίνουμε;
Όχι απαραίτητα.
Το ότι σήμερα είπε «δεν μου αρέσει» δεν σημαίνει ότι το συγκεκριμένο φαγητό πρέπει να εξαφανιστεί από το σπίτι.
Οι προτιμήσεις των παιδιών αλλάζουν.
Το CDC αναφέρει ότι μπορεί να χρειαστούν πολλές επαφές με ένα τρόφιμο πριν ένα μικρό παιδί το δεχτεί. Σε ορισμένες περιπτώσεις αναφέρει περίπου 8 έως 10 εκθέσεις σε ένα φαγητό.
Μπορεί λοιπόν σήμερα να μην το αγγίξει.
Σε λίγες ημέρες να δοκιμάσει μία μπουκιά.
Και αργότερα να το ξαναζητήσει μόνο του.
Ένα μικρό κόλπο που μπορεί να βοηθήσει
Βάλε στο γεύμα τουλάχιστον ένα τρόφιμο που γνωρίζεις ότι συνήθως τρώει και δίπλα πρόσφερε τις υπόλοιπες επιλογές χωρίς πίεση.
Μικρές μερίδες επίσης κάνουν το πιάτο λιγότερο «τρομακτικό».
Και το σημαντικότερο:
Άφησέ το να βλέπει εσένα να τρως το ίδιο φαγητό.
Τα παιδιά μαθαίνουν σε μεγάλο βαθμό παρατηρώντας τους ανθρώπους γύρω τους. Το CDC και το NHS προτείνουν στους γονείς να τρώνε μαζί με το παιδί και να αποτελούν οι ίδιοι παράδειγμα ποικιλίας στη διατροφή.
Πότε όμως χρειάζεται να το συζητήσεις με τον παιδίατρο;
Άλλο η συνηθισμένη επιλεκτικότητα και άλλο μια σημαντική αλλαγή στο φαγητό που επηρεάζει την υγεία του παιδιού.
Αξίζει να ζητήσεις συμβουλή από τον παιδίατρο εάν το παιδί χάνει βάρος ή δεν αναπτύσσεται όπως αναμένεται, εάν η διατροφή του γίνεται εξαιρετικά περιορισμένη ή εάν οι δυσκολίες με το φαγητό επιμένουν και σε ανησυχούν.
Αν εμφανιστεί δυσκολία στην κατάποση, συχνός πνιγμός ή μια ξαφνική σημαντική επιδείνωση στην ικανότητα του παιδιού να τρώει και να πίνει, χρειάζεται επίσης ιατρική αξιολόγηση.
Οπότε, αν αύριο αρνηθεί τα αγαπημένα του μακαρόνια…
Μην πετάξεις ακόμη τη συνταγή.
Σήμερα μπορεί να είναι «μπλιαχ».
Την επόμενη εβδομάδα μπορεί να ξαναγίνουν το αγαπημένο του φαγητό.
Για πολλά μικρά παιδιά, αυτές οι ξαφνικές αλλαγές αποτελούν απλώς ένα ακόμη κεφάλαιο στην περίοδο κατά την οποία ανακαλύπτουν γεύσεις, υφές, προτιμήσεις — και τη δύναμη της λέξης «όχι».
