Ο 12χρονος Δημήτρης, που πάλεψε γενναία με το νευροβλάστωμα τέταρτου σταδίου, έφυγε από τη ζωή. Ο Τάσος Χατζηγιοβάνης είχε σταθεί έμπρακτα στο πλευρό του και περίμενε να τον συναντήσει από κοντά. Δεν πρόλαβε. Το αποχαιρετιστήριο μήνυμά του συγκλονίζει.
Υπάρχουν ειδήσεις που δεν γράφονται εύκολα. Λέξεις που βαραίνουν τόσο πολύ, ώστε καμία δημοσιογραφική διατύπωση δεν μπορεί να τις κάνει λιγότερο οδυνηρές.
Ο μικρός Δημήτρης, το παιδί που έδινε επί χρόνια μια άνιση μάχη με το νευροβλάστωμα τέταρτου σταδίου, έφυγε από τη ζωή.
Ήταν μόλις 12 χρόνων. Σε μια ηλικία κατά την οποία τα παιδιά θα έπρεπε να κάνουν όνειρα, να παίζουν και να σχεδιάζουν το μέλλον τους, εκείνος γνώριζε νοσοκομεία, θεραπείες και ατέλειωτες ώρες αγωνίας. Πάλεψε με δύναμη που δύσκολα χωρά σε ένα τόσο μικρό σώμα. Πάλεψε μέχρι το τέλος.
Πριν από μερικές εβδομάδες, η ιστορία του είχε κινητοποιήσει εκατοντάδες ανθρώπους. Ανάμεσά τους και ο ποδοσφαιριστής της Ομόνοιας, Τάσος Χατζηγιοβάνης, ο οποίος πρόσφερε 12.500 ευρώ, καλύπτοντας το ποσό που απέμενε για τη θεραπεία του παιδιού.
Δεν περιορίστηκε, όμως, στη δωρεά. Επικοινώνησε προσωπικά με τη μητέρα του Δημήτρη και εξέφρασε την επιθυμία να τον συναντήσει μόλις επέστρεφε από την Κύπρο.
Η συνάντηση αυτή δεν έγινε ποτέ.
«Δημήτρη μου, δεν προλάβαμε να γνωριστούμε…», έγραψε ο Χατζηγιοβάνης στη συγκλονιστική ανάρτησή του. Λίγες λέξεις, γεμάτες πόνο για ένα παιδί που γνώρισε μέσα από τη δοκιμασία του και αγάπησε προτού καν προλάβει να το αγκαλιάσει.
Ο Δημήτρης δεν νίκησε την ασθένεια. Νίκησε, όμως, την αδιαφορία. Ένωσε ανθρώπους που δεν γνωρίζονταν μεταξύ τους και υπενθύμισε πως, ακόμη και στις πιο δύσκολες στιγμές, η ανθρωπιά μπορεί να γίνει μια μεγάλη αλυσίδα αγάπης.
Μόνο που αυτήν τη φορά το θαύμα δεν ολοκληρώθηκε.
Καλό ταξίδι, μικρέ Δημήτρη. Η συνάντηση που δεν έγινε θα μείνει για πάντα μια ανοιχτή αγκαλιά…
