Όπως κάθε λουλούδι χρειάζεται διαφορετική φροντίδα για να μεγαλώσει, έτσι και κάθε παιδί έχει τον δικό του τρόπο να ανθίζει.
Τα παιδιά μπορούν να μοιάζουν με διαφορετικά λουλούδια, ορχιδέες, πικραλίδες ή τουλίπες. Δεν πρόκειται για μια ταμπέλα ή μια διάγνωση. Είναι ένας τρόπος να καταλάβουμε καλύτερα την ιδιοσυγκρασία ενός παιδιού και να αναρωτηθούμε: «Τι χρειάζεται το δικό μου παιδί για να νιώσει ασφαλές και να αναπτύξει τις δυνατότητές του;» Γιατί πολλές φορές, όταν αλλάζει η ματιά μας ως γονείς, αλλάζει και ο τρόπος που ανταποκρινόμαστε.
Οι όροι «ορχιδέα» και «πικραλίδα» προήλθαν από έρευνα αναπτυξιακών ψυχολόγων, οι οποίοι μελετούσαν τον τρόπο με τον οποίο τα παιδιά ανταποκρίνονται διαφορετικά στο άγχος, την ευαισθησία και την υποστήριξη που λαμβάνουν στη ζωή τους. Η προσθήκη της «τουλίπας» ήρθε αργότερα, καθώς οι ερευνητές και οι ειδικοί στην ανατροφή των παιδιών αναγνώρισαν ότι πολλά παιδιά δεν ταιριάζουν απόλυτα στη μία ή στην άλλη κατηγορία.
Τα παιδιά-ορχιδέες: Ευαίσθητα, βαθιά και γεμάτα παρατήρηση
Τα παιδιά που περιγράφονται ως «ορχιδέες» συχνά αισθάνονται τον κόσμο πιο έντονα. Μπορεί να παρατηρούν λεπτομέρειες που οι άλλοι δεν προσέχουν, να αντιλαμβάνονται εύκολα τη διάθεση των ανθρώπων γύρω τους και να έχουν μεγάλη συναισθηματική ευαισθησία.
Μπορεί όμως παράλληλα να δυσκολεύονται περισσότερο με:
- τις ξαφνικές αλλαγές,
- τους δυνατούς θορύβους,
- τα καινούργια περιβάλλοντα,
- την κούραση ή την υπερβολική ένταση.
Μπορεί να βοηθήσει όταν οι γονείς:
- εξηγούν από πριν τι πρόκειται να συμβεί,
- δίνουν χρόνο προσαρμογής,
- διατηρούν όσο γίνεται μια σταθερή ρουτίνα,
- παραμένουν ήρεμοι όταν το παιδί έχει έντονα συναισθήματα.
Για παράδειγμα επομένως, όταν ένα παιδί φοβάται την πρώτη μέρα σε μια νέα δραστηριότητα δεν σημαίνει ότι δεν θα τα καταφέρει. Ίσως απλώς χρειάζεται λίγο περισσότερο χρόνο για να ανθίσει.
Πικραλίδες: Προσαρμοστικά και ανθεκτικά
Η πικραλίδα είναι ένα λουλούδι που μπορεί να μεγαλώσει σχεδόν παντού. Αυτή ακριβώς είναι η εικόνα που περιγράφει αυτά τα παιδιά. Συχνά προσαρμόζονται εύκολα σε νέες καταστάσεις. Μπορεί να κοιμηθούν σε διαφορετικά μέρη, να γνωρίσουν νέους ανθρώπους χωρίς μεγάλη δυσκολία και να επιστρέψουν γρήγορα στην ηρεμία τους μετά από μια αναστάτωση.
Επειδή φαίνονται πιο «εύκολα», υπάρχει ένας κίνδυνος: να θεωρήσουμε ότι δεν χρειάζονται συναισθηματική υποστήριξη. Όμως και τα παιδιά που δείχνουν δυνατά χρειάζονται χώρο για να εκφράσουν αυτά που νιώθουν.
Οι γονείς μπορούν να τα βοηθήσουν:
- ρωτώντας τα πώς αισθάνονται,
- δίνοντάς τους χρόνο να μιλήσουν,
- μην υποθέτοντας ότι «όλα είναι καλά» επειδή δεν παραπονιούνται.
Κάθε παιδί χρειάζεται να νιώθει ότι το ακούν και το καταλαβαίνουν πραγματικά.
Τουλίπες: Κάπου στη μέση
Πολλά παιδιά δεν ταιριάζουν ξεκάθαρα σε μία κατηγορία. Εκεί εμφανίζεται η «τουλίπα».
Τα παιδιά-τουλίπες μπορεί μια μέρα να είναι γεμάτα αυτοπεποίθηση και την επόμενη να χρειάζονται περισσότερη ασφάλεια. Μπορεί να ενθουσιάζονται με κάτι νέο, αλλά σε άλλη περίπτωση να θέλουν χρόνο πριν κάνουν το πρώτο βήμα. Οι ανάγκες τους μπορεί να αλλάζουν ανάλογα με την κατάσταση, την κούραση ή το περιβάλλον. Για αυτά τα παιδιά, η ευελιξία είναι σημαντική.
Αυτά τα παιδιά δεν χρειάζονται έναν γονέα που να προβλέπει κάθε αντίδραση. Χρειάζονται έναν γονέα που να παρατηρεί και να προσαρμόζεται.
Επομένως, όπως κάθε λουλούδι χρειάζεται διαφορετική φροντίδα για να μεγαλώσει, έτσι και κάθε παιδί έχει τον δικό του τρόπο να εξελίσσεται. Γιατί στο τέλος, το πιο σημαντικό είναι να νιώθει ότι το αγαπούν, το καταλαβαίνουν και το αποδέχονται ακριβώς όπως είναι.
Πηγή:imommy.gr
