Αρχική News «Μαμά, τι έχει ο παππούς;»: πώς να μιλήσουμε στα παιδιά για την...

«Μαμά, τι έχει ο παππούς;»: πώς να μιλήσουμε στα παιδιά για την ασθένεια και την απώλεια

Κάποια στιγμή στη ζωή μιας οικογένειας έρχεται η δύσκολη στιγμή που ένα παιδί θα κάνει μια ερώτηση που μας πιάνει απροετοίμαστους. «Μαμά, τι έχει ο παππούς;» ή «Γιατί η γιαγιά είναι στο νοσοκομείο;». Οι ερωτήσεις αυτές συνήθως εμφανίζονται όταν ένα αγαπημένο πρόσωπο αρρωσταίνει ή όταν η υγεία του αρχίζει να επιδεινώνεται.

Για τους γονείς, το πώς θα μιλήσουν στα παιδιά για την ασθένεια και την πιθανότητα απώλειας είναι μια από τις πιο δύσκολες συζητήσεις. Πολλοί αισθάνονται ότι πρέπει να προστατεύσουν το παιδί από τη θλίψη ή τον φόβο. Ωστόσο, οι ειδικοί επισημαίνουν ότι η ειλικρίνεια, η τρυφερότητα και η προσαρμογή των πληροφοριών στην ηλικία του παιδιού είναι τα πιο σημαντικά στοιχεία.

Τα παιδιά καταλαβαίνουν περισσότερα από όσα νομίζουμε

Πολλοί γονείς αποφεύγουν να μιλήσουν για την ασθένεια ενός παππού ή μιας γιαγιάς, πιστεύοντας ότι το παιδί δεν θα καταλάβει ή ότι θα στενοχωρηθεί. Στην πραγματικότητα, τα παιδιά αντιλαμβάνονται πολύ εύκολα τις αλλαγές στο οικογενειακό κλίμα.

Μπορεί να παρατηρήσουν ότι οι γονείς είναι πιο αγχωμένοι, ότι υπάρχουν συχνές επισκέψεις σε γιατρούς ή ότι ο παππούς δεν έχει πια την ίδια ενέργεια. Όταν δεν υπάρχει εξήγηση, τα παιδιά συχνά φαντάζονται σενάρια που μπορεί να είναι ακόμη πιο τρομακτικά από την πραγματικότητα.

Για αυτό είναι σημαντικό να υπάρχει μια απλή και ειλικρινής εξήγηση, προσαρμοσμένη στην ηλικία τους.

Πώς να εξηγήσουμε την ασθένεια στο παιδί
Όταν μιλάμε σε ένα παιδί για την ασθένεια ενός αγαπημένου προσώπου, καλό είναι να χρησιμοποιούμε απλές και κατανοητές λέξεις. Δεν χρειάζεται να δώσουμε πολλές ιατρικές λεπτομέρειες.

Μπορούμε να πούμε για παράδειγμα ότι «ο παππούς έχει μια ασθένεια και οι γιατροί προσπαθούν να τον βοηθήσουν να νιώσει καλύτερα». Αν το παιδί θέλει να μάθει περισσότερα, μπορούμε να απαντάμε στις ερωτήσεις του σταδιακά.

Είναι επίσης σημαντικό να τονίσουμε ότι η ασθένεια δεν είναι κάτι που προκάλεσε το ίδιο το παιδί. Τα μικρότερα παιδιά συχνά πιστεύουν ότι κάποια σκέψη ή πράξη τους μπορεί να ευθύνεται για όσα συμβαίνουν.

Τι κάνουμε όταν το παιδί φοβάται

Η ασθένεια ενός αγαπημένου προσώπου μπορεί να δημιουργήσει έντονα συναισθήματα στα παιδιά. Μπορεί να φοβηθούν, να γίνουν πιο προσκολλημένα στους γονείς ή να κάνουν περισσότερες ερωτήσεις.

Αντί να προσπαθήσουμε να αποφύγουμε τη συζήτηση, είναι καλύτερο να δώσουμε χώρο στα συναισθήματά τους. Μπορούμε να πούμε «καταλαβαίνω ότι σε στενοχωρεί» ή «είναι φυσιολογικό να φοβάσαι».

Η αποδοχή των συναισθημάτων βοηθά το παιδί να νιώσει ασφάλεια και να καταλάβει ότι δεν είναι μόνο του.

Πώς να μιλήσουμε για την πιθανότητα απώλειας
Όταν η κατάσταση της υγείας ενός παππού ή μιας γιαγιάς είναι πολύ σοβαρή, κάποια στιγμή μπορεί να χρειαστεί να μιλήσουμε και για την πιθανότητα θανάτου. Αυτή είναι ίσως η πιο δύσκολη συζήτηση για έναν γονιό.

Είναι σημαντικό να χρησιμοποιούμε ξεκάθαρες λέξεις. Φράσεις όπως «έφυγε» ή «κοιμήθηκε» μπορεί να μπερδέψουν τα παιδιά και να δημιουργήσουν φόβους γύρω από τον ύπνο ή την απομάκρυνση.

Μια πιο σαφής εξήγηση θα μπορούσε να είναι ότι «όταν ένας άνθρωπος πεθαίνει, το σώμα του σταματά να λειτουργεί και δεν μπορεί να επιστρέψει». Αν και αυτή η φράση ακούγεται δύσκολη, βοηθά το παιδί να καταλάβει την πραγματικότητα.

Η σημασία των αναμνήσεων
Όταν ένα παιδί αντιμετωπίζει την ασθένεια ή την απώλεια ενός παππού ή μιας γιαγιάς, οι αναμνήσεις μπορούν να λειτουργήσουν ως πηγή παρηγοριάς.

Οι γονείς μπορούν να μιλήσουν για όμορφες στιγμές που έχουν ζήσει μαζί τους. Να δουν παλιές φωτογραφίες ή να θυμηθούν ιστορίες από το παρελθόν.

Αυτές οι συζητήσεις βοηθούν το παιδί να καταλάβει ότι, ακόμη κι αν ένας άνθρωπος φύγει από τη ζωή, η αγάπη και οι αναμνήσεις παραμένουν.

Η παρουσία μας είναι το πιο σημαντικό για το παιδί
Δεν υπάρχει τέλειος τρόπος για να μιλήσουμε στα παιδιά για την ασθένεια και την απώλεια. Κάθε οικογένεια και κάθε παιδί είναι διαφορετικό.

Αυτό που έχει μεγαλύτερη σημασία είναι η παρουσία των γονιών. Η ειλικρίνεια, η τρυφερότητα και η διάθεση να ακούσουμε τις σκέψεις του παιδιού δημιουργούν ένα ασφαλές περιβάλλον.

Οι δύσκολες στιγμές δεν μπορούν να αποφευχθούν στη ζωή. Μπορούν όμως να γίνουν πιο διαχειρίσιμες όταν το παιδί ξέρει ότι οι γονείς του είναι εκεί για να το στηρίξουν, να απαντήσουν στις ερωτήσεις του και να το αγκαλιάσουν όταν το χρειάζεται.

Πηγή:mama365.gr